iHeresss

"Why Android UI is so lag?" Explained.

2011-12-06T23:09:00.000+07:00

ผมเป็นคนนึงที่รู้สึกขัดใจกับ UI (User Interface) ของ Android OS ถึงกระตุก ไม่ลื่นไหลเหมือน iOS หรือ Windows Phone ได้ถึงเพียงนี้ มันเป็นต้นเหตุของความไม่ประทับใจทั้งปวงที่ผมมีต่อมือถือ Android และผมมักจะบ่นให้เพื่อนที่ใช้ Android ฟังเสมอๆ

ในที่สุด! วันนี้ก็มีคำตอบกระจ่างชัดมาให้อ่านซักที โดยพนักงานแผนก Android 2 คน ออกมาประกาศเหตุผลว่าทำไมการใช้งานมันถึงดูไม่ลื่นไหล สบายตาเหมือนกับระบบปฏิบัติการดังตัวอื่นๆ

คนแรกคือ Dianne Hackborn อยู่ในทีมเขียน Framework ออกมาบอกรายละเอียดทางด้านเทคนิก (เทคนิกจ๋ามากๆ ถ้าไม่ได้ศึกษาด้านนี้มาระดับหนึ่งอาจจะงงได้) ผมอ่านแค่คร่าวๆ
https://plus.google.com/105051985738280261832/posts/2FXDCz8x93s

คนที่สองคือ Andrew Munn เป็นอดีตเด็กฝึกงาน (Intern) อยู่ในทีม Android ไม่มีลงเรื่องทางเทคนิกมาก ใครไม่ได้เรียนทางคอมฯ แนะนำให้อ่านอันนี้นะ มีอธิบายถึงทางแก้ไขด้วย
https://plus.google.com/100838276097451809262/posts/VDkV9XaJRGS

สรุปสาเหตุหลัก ได้คร่าวๆ แบ่งเป็นสี่ข้อ

UI Process - ของ Android จะทำงานใน Normal Priority แถมเป็น Thread แบบปกติเทียบเท่ากับ App หรือการทำงานส่วนอื่นๆ เมื่อเปรียบเทียบกับ iOS ที่ทำงานแบบ Real-time Priority ใน UI Thread เฉพาะ ซึ่งจะทำงานได้เร็วกว่ามาก แต่เมื่อผู้ใช้ทำงานกับ UI การทำงานส่วนอื่นๆ เช่น การเรนเดอร์เว็บเพจก็จะหยุดเพื่อมาทำการเรนเดอร์ ซึ่งตรงข้ามกับ Android ที่จะทำงานหลายๆ อย่างไปพร้อมกันได้ แบบ "พอใช้" (ซึ่งก็หมายถึงกระตุกนั่นแหละ -*-)
Hardware Acceleration - เมื่อก่อนสามารถเรียกให้ทำงานได้แค่ Native App UI อันนี้แก้ไขแล้วใน Android 4.0 Ice Cream Sandwich
Garbage Collection (GC) - อันนี้เป็นปัญหาด้านประสิทธิภาพที่ Dalvik VM ซึ่ง Android รันอยู่ ในบางสถานการณ์ GC ก็จะทำงาน เช่นใน Photo Gallery ทำให้การแสดงผลหยุดชะงัก ทำให้ต้องจำกัดการแสดงผลไว้ที่ 30fps จาก 60fps
UI Views - Android จะต้องโหลด UI View ใหม่ทุกครั้งที่ทำการเรียกใช้ ตรงข้ามกับ iOS ที่เก็บทุก views ไว้ในหน่วยความจำตั้งแต่แรก (อันนี้เข้าใจว่าเป็นผลมาจากประสิทธิภาพการจัดการหน่วยความจำของ byte code ของ Android ที่ไม่ดีเท่ากับ native code ของ iOS, WP และอื่นๆ)

โชคดีที่สามข้อหลังสามารถแก้ไขได้ หรือมีวิธีอ้อมที่พอจะบรรเทาได้ แต่มันก็ไม่มีทางที่จะทำให้ UI ใช้งานได้ไหลลื่นเท่า iOS/WP เพราะตัว UI ของ Android ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อแข่งกับ BB ก่อน แต่พอ iPhone เปิดตัวมา ทำให้ต้องใส่ Touch UI เพิ่มเข้าไป โดยที่ไม่ได้เขียนขึ้นมาใหม่ ทำให้การใช้งานมีปัญหาอย่างที่เห็นกัน

ทางเดียวที่จะแก้ไขอาการนี้ได้แบบถาวรคือการรื้อ code ส่วน UI ออกมาเขียนใหม่ทั้งหมด ซึ่งจะเกิดปัญหาตามมาหลายอย่าง

การพัฒนาส่วนอื่นๆ ต้องหยุดชะงัก, ต้องสร้าง compatibility mode ขึ้นมาสนับสนุน App เก่าทั้งหมด และนักพัฒนาต้องเขียน App ตัวเองใหม่เพื่อใช้งาน UI ใหม่

ยังไงก็ตาม ผมเชื่อว่าการแก้ปัญหานี้ ไม่ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้วจะทำให้ผมมอง Android ในแง่บวกอีกครั้ง

แถมรีวิว Android 4.0 ICS รุ่นล่าสุดมาให้ดูด้วย เผื่อสงสัยว่าดีขึ้นขนาดไหนแล้ว

เทียบกับ Android 1.5 Cupcake

ปล. สเปกของสองเครื่องต่างกันเยอะมากๆๆๆ (Samsung Galaxy Nexus กับ HTC Magic) อาจจะเปรียบเทียบได้ไม่ดีเท่าไหร่ แต่เอาให้เห็นคร่าวๆ ว่า hardware ต่างกันขนาดนี้ กระตุกต่างกันแค่ไหน

ปิดหู ปิดตา แต่ก็ยังคิด

2011-07-07T20:15:00.007+07:00

ตอนค่ำได้ดูข่าวช่อง 5 เรื่องการสถาปนาพรรคคอมมิวนิสต์จีนครบ 90 ปี แล้วมีการเล่าถึงการปิดกั้นสื่อ ทำให้นึกอะไรขึ้นมาได้ เลยมาพ่นไว้ในนี้

ผมนึกถึง จีน vs. อเมริกา ที่เรียกว่าเป็นสองขั้วอำนาจแบบกลายๆ โดยจีนแทนที่สหภาพโซเวียตที่ล่มสลายไป รัฐบาลจีนนั้นทำการปิดกั้นสื่อ และการแสดงออกของประชาชนอย่างจริงจัง ส่วนอเมริกานั้นตรงกันข้าม (แท้จริงแล้วก็มีบ้าง แต่เทียบกับจีนก็ถือว่าน้อยมาก) คำถามคือ แล้วทำไมประชาชนของทั้งสองชนชาติถึงยังสามารถคงความเป็นประเทศไว้อยู่ได้ ทั้งที่ทางฝั่งจีน ก็ควรจะมีการปฏิวัติเกิดขึ้น แน่นอนว่าเคยเกิดมาแล้วที่จตุรัสเทียนอันเหมิน ส่วนสหรัฐอเมริกาก็ควรจะแตกเป็นประเทศเล็กประเทศน้อยไปแล้ว ด้วยความที่ประชาชนควรจะมีความเห็นแตกต่างกันแทบจะนับไม่ถ้วน

คำถามนั้นน่าสนใจหาคำตอบมาก เพราะคงจะเกี่ยวพันทั้งทางด้านการเมือง การปกครอง เศรษฐกิจ ระบบสังคม ศาสนา วัฒนธรรม แต่แน่นอนว่ามันลึกซึ้งเกินไป (ฮา) หันกลับมามองที่ประเทศไทยแทนดีกว่า ใกล้ตัว

การปิดกั้นสื่อถือเป็นปัญหาอย่างหนึ่งของประเทศไทยพอสมควร จากที่เคยอ่านคือ อยู่ในระดับเดียวกับจีนซึ่งเป็นประเทศคอมมิวนิสต์ โดยผู้ที่ทำหน้าที่ปิดกั้นแหล่านั้นก็มักอ้างเรื่องของ ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน vs. ความแตกแยก สิ่งที่เป็นคำถามตามมาคือทำไมถึงคิดว่าปิดกั้นแล้วจะไม่ทำให้ประชาชนคิดไปเอง แทนที่เราจะเลิกคิด (อย่างที่ผู้กระทำหวัง) นั้นกลับกลายเป็นตรงกันข้าม ยิ่งคุณปิดหู ปิดตาพวกเขา ก็ยิ่งจะทำให้เขาคิด โดยที่ไม่ได้ฟังความให้รอบซะก่อนหรอกหรือ?

สถานการณ์แบบนี้ผมคิดว่ามันจะยิ่งทำให้เกิดการพัฒนากระบวนการคิดแบบที่ไม่ฟังความเห็นต่าง จนไปถึงขั้นเกิดความขัดแย้งในระดับใหญ่ แบบที่เกิดขึ้นกับกีฬาสีในประเทศขณะนี้

อย่างนี้ควรจะเรียกว่าประเทศนี้ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยได้หรือไม่? ในเมื่อสิทธิขั้นพื้นฐานในการเสพสื่อยังไม่มี!

On the Verge of Destruction!

2011-07-01T20:20:00.004+07:00

ผู้ชายคนนี้เค้าเล่นเบส cover เพลงของ X Japan ครับ

Sadistic Desire

เล่นแค่เบสนะ แต่ทำไมมันมันส์ได้ขนาดนี้!

紅 (Kurenai)

สุดยอด!!! มือเบสจริงๆ อย่าง ไทจิ หรือ ฮีท ยังเล่นได้ไม่เท่านี้เลย

(ลิข)สิทธิ์อยู่ที่ใคร?

2011-05-12T22:40:00.000+07:00

ก่อนออกจากออฟฟิศวันนี้ ก็มีโอกาสถกกับพี่ Graphic designer กับหัวหน้าเรื่องลิขสิทธิ์ของภาพถ่ายมาครับ น่าสนใจเลยเอามา note ลงบล็อก

มันเริ่มจากว่า วันนี้เป็นหัวหน้าช่วยพี่ designer เลือกรูปจากเว็บไซต์ gettyimages ซึ่งเป็นเว็บคลังรูปภาพสำหรับการนำไปใช้เชิงธุรกิจโดยเฉพาะ (หลายๆ คนน่าจะเคยเห็นรูปพร้อมเครดิตในเว็บไซต์ข่าว) สิ่งที่ผมสะดุดตามากก็คือราคาของรูปภาพ $49 สำหรับรูปขนาดเล็ก ที่เห็นรู้สึกจะประมาณ 400 pixel ไม่น่าเชื่อว่ารูปภาพนักกีฬายิมนาสติกจะแพงถึงขนาดนี้ เลยถามหัวหน้าว่าทำไมมันถึงแพงนัก? ก็ได้รับคำตอบว่าเว็บนี้เค้าจ่ายค่าลิขสิทธิ์ให้นายแบบในภาพ เราจึงต้องจ่ายเพื่อนำภาพนั้นมาใช้

รูปภาพประกอบจาก Flickr โดย chi3ell55

จุดที่ผมแปลกใจจากคำตอบก็คือ เราไม่ได้จ่ายค่าลิขสิทธิ์ให้ช่างกล้องซึ่งเป็นเจ้าของภาพนั้นหรอกหรือ? อย่างนี้หมายความว่า ถ้าผมจะไปถ่ายรูปดาราคนไหน ผมก็ต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์ให้เค้าในการที่ผมจะนำรูปไปใช้ด้วยน่ะสิ? แล้วคนที่จะใช้รูปที่ผมถ่าย แทนที่จะต้องจ่ายเงินผม (ที่เป็นเจ้าของภาพ) ก็ต้องจ่ายให้ดาราคนนั้นแทน?

หัวหน้าก็ยกตัวอย่างขึ้นมาเสริมว่า เมื่อก่อนเค้าเคยทำงานบริษัทด้าน Graphic Art แล้วที่บริษัทจะกำชับมากว่าห้ามไม่ใช้ใช้ logo หรือ ส่วนใดส่วนหนึ่งของ logo สินค้าต่างๆ เพราะอาจจะโดนฟ้องได้ สิ่งที่หัวหน้ายกตัวอย่างยิ่งทำให้ผมแปลกใจหนักขึ้นไปอีก คนที่ฟ้องเราคือเจ้าของ logo นั้นๆ นี่ ไม่ใช่คนที่ออกแบบ เพราะบริษัทก็ได้ซื้อ (จ้างให้ออกแบบ) logo นั้นมาอีกต่อแล้ว

แล้วทำไมเราถึงใช้รูปภาพจาก Flickr แทนไม่ได้ ลิขสิทธิ์เกือบทั้งหมดนั้นเป็น creative commons แม้ส่วนใหญ่จะไม่อนุญาติให้เรานำเอาไปค้ากำไร แต่ก็มีบางส่วนที่เรานำไปใช้ในงานของเราได้ คุณภาพของรูปก็พอๆ กัน (แอบรู้สึกว่าของ Flickr สวยกว่าซะอีก) แถมไม่ต้องโดนค่าลิขสิทธิ์มหาโหดด้วย

สรุป ถ้าเราจะซื้อรูปภาพซักรูปนึงเพื่อนำมาใช้ในงานของเรา (รวมถึงอย่างอื่นด้วย) เงินที่เราจ่ายให้ไปนั้นจะไปอยู่ที่คนที่ถือครองลิขสิทธิ์ ไม่ได้หมายถึงตัวต้น (source?) ของลิขสิทธิ์นั้น

ปมที่ผมคิดอยู่ก็คือ ถ้าอยู่ดีๆ มีคนมาถ่ายภาพเรา เรา (ในฐานะเจ้าของลิขสิทธิ์ในหน้าตา) ก็สามารถเก็บเงินค่าลิขสิทธิ์จากคนๆ นั้นได้ แน่นอนว่าสามารถบังคับให้เค้าลบรูปของเราออกได้เช่นกัน ถ้าหากเค้าไม่ยอมจ่าย

ไม่ยักกะเคยเห็นใครทำ...สิทธิ์ของเราแท้ๆ

ปล. วันนี้ได้รู้จักเว็บ craigslist.com เว็บไซต์ประกาศขายทุกอย่าง ขายตัวก็มี...ขายตัวให้กับรักแท้...

5 Days with my Mozart

2011-04-03T20:52:00.004+07:00

ซื้อ HTC Mozart มา 5 วันแล้วครับ จริงๆ อยากซื้อ Dell Venue Pro มากกว่า แต่ Dell ไม่ยอมเอาเข้ามาขายในไทยซักที เลยทนไม่ไหว จัด Mozart มาแทน

เข้าเรื่องเลยดีกว่า อยากจะมาเล่าข้อดี ข้อด้อย ของเจ้า Mozart รวมถึง Windows Phone 7 ด้วย เผื่อใครนึกครึ้มอยากลองของใหม่จะได้เอามาประกอบการตัดสินใจ

ข้อดี

- เร็วส์ เร็วมาก น่าจะพอๆ กับ iPhone 4 รวมถึงการตอบสนองต่อนิ้วที่ดีมากๆ เช่นกัน

- ฝัง Facebook เข้ามาในระบบเลย รู้สึกติด Facebook ขึ้นมา 300%

- ขนาดเครื่องพอดีมือ จับได้กระชับ นิ้วโป้งพอจะเอื้อมถึงขอบจอด้านบนได้

- จอ SLCD

- เสียง ถือว่าใช้ได้ แต่ลำโพงอยู่ข้างหลัง เวลาดูวิดีโอแล้วจะไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ ต้องเสียบหูฟังแทน

- Live Tiles ใช้งานง่ายมาก ง่ายขนาดที่ว่าไม่ต้องสอนแม่ให้เล่นเลย (ตอนเอา iPod ให้ลองยังต้องบอกนิดๆ หน่อยๆ)

- Panorama View มันคือจุดสูงสุดของ App UI! สุดยอดมาก

- Toast Notification น่ารำคาญน้อยกว่าของ iOS และให้รายละเอียดมากกว่าของ Android

- Office Mobile ใช้งานได้ดีเหมือนสมัย WM6.5

- คีย์บอร์ด (ยกเว้นภาษาไทย) ตอบสนองได้ไวดี ไม่มีหน่วง และระบบเดาคำดีมาก ไม่น่ารำคาญเหมือน iOS

ข้อด้อย

- คีย์บอร์ดภาษาไทย เป็นตัวที่ hTC ลงมาให้ การจัดเรียงตัวอักษรพยายามจะให้คล้ายแบบมาตรฐาน (Kedmanee) แต่ยังแย่กว่ามาก เพราะมีคีย์ 3 ระดับ (normal, shift, upper shift) พิมพ์ค่อนข้างลำบาก

- (อัพเดท) สนับสนุนการอ่านภาษาไทยก็จริง แต่ยังตัดคำไทยไม่ได้

- ซื้อ App + Game ไม่ได้ เพราะยังไม่สนับสนุนบัตรเครดิตในประเทศไทย

(อัพเดท: ซื้อ app ได้แล้ว โดยใช้ที่อยู่ปลอม ตอนนี้ผมอยู่ New York ฮ่าฮ่า)

- (อัพเดท) เกมค่อนข้างแพงกว่า Mobile platform อื่น ยิ่งมีแปะหัวว่า Xbox Live นะ ราคาคูณ 2

- Universal Search ตอนนี้ยังเป็นแค่ Bing ในหน้าหลัก + IE ถ้าอยู่ใน People Hub ก็จะค้นหาในนั้น ถ้าเข้า store ก็จะค้นหาใน store เรียกได้ว่าแยกกันของ App ใคร App มัน สับสนเล็กน้อยในตอนแรก

- App หลายตัวยังไม่มีตัวเลือกให้ลบ Cache เปลืองที่พอสมควร

- หน้าเมนู App ยังจัดลำดับเองไม่ได้ บังคับเรียงตามตัวอักษรเท่านั้น

- Multitasking/ Fast App-switching จริงๆ แล้วก็ไม่ได้รู้สึกสำคัญอะไร แต่มีก็สะดวกกว่าไม่มีแหละ

- (อัพเดท) Bing ค้าหาเป็นภาษาไทย กากมาก ถึง มากที่สุด

ผมอาจจะมาเพิ่มเรื่อยๆ เพราะยังไช้งานไม่ได้ลึกซึ้งเท่าไหร่ แต่โดยรวมแล้วก็พอใจกับ WP7 ตัวแรก

ให้คะแนน 7/10

เหลือแค่รอ Microsoft ประเทศไทย เพิ่มการสนับสนุนให้กับคีย์บอร์ด

ปล. รูปภาพจาก htc.com

Windows 8 for tablet?

2011-03-27T09:24:00.003+07:00

ตลาดแท็บเล็ตกำลังร้อนระอุขึ้นมาทุกที แต่ละบริษัทก็แข่งกันเปิดตัว OS ที่ออกแบบมาสำหรับแท็บเล็ต ไม่ว่าจะเป็น Apple ที่เปิดตัวออกมาเป็นเจ้าแรก ตามมาด้วย RIM HP และ Google ก็แต่ละเจ้าก็พยายามจะแย่งชิ้นเค้กจากเจ้าตลาดอย่าง iPad เห็นจะมีแต่ยักษ์ใหญ่แห่งวงการไอทีอีกเจ้าที่ยังไม่เห็นทีท่าว่าจะขยับตัวเข้ามาลงแข่งในตลาดนี้เท่าใดนัก

ข่าวที่ออกมา จุดยืน Microsoft ต่อตลาดแท็บเล็ตค่อนข้างที่จะแตกต่างจากบริษัทอื่นๆ คือจะมองว่า แท็บเล็ต ควรจะเป็น โน้ตบุก "ขนาดย่อส่วน" ไม่ใช่ มือถือที่ขนาดใหญ่ขึ้น อย่างในงาน CES2011 ที่มีการโชว์ Windows 7 ที่ทำงานบน CPU ARM ซึ่งผมค่อนข้างจะเห็นด้วยกับแนวคิดนี้ของ Microsoft

แนวคิด โน้ตบุกขนาดย่อส่วนนี้ จุดดีคือ การใช้โปรแกรมร่วมกับ Windows บนพีซีที่มีนับล้านโปรแกรมได้เลย การสนับสนุนอุปกรณ์ต่อพ่วงต่างๆ ที่ Windows เองก็ทำได้ดีอยู่แล้ว สองจุดเด่นนี้เรียกได้ว่าเป็น Ultimate Killing Features เพราะ eco system ของ Windows นั้นใหญ่ที่สุดในตลาดผู้บริโภค

แต่การนำ Windows มาลงในแท็บเล็ตก็ใช่ว่าจะไม่มีข้อเสีย ที่สำคัญ มีเยอะเสียด้วย! อย่างแรกเลยคือ "ส่วนการแสดงผล" (UI) Windows นั้นถูกออกแบบมาเพื่อใช้กับ เมาส์ และคีย์บอร์ด ถึงแม้ใน Windows 7 จะเริ่มสนับสนุนการใช้งานโดยใช้นิ้วสัมผัสบ้าง แต่ปุ่มส่วนใหญ่ก็ยังเล็กเกินไปสำหรับการใช้งานด้วยนิ้ว ไหนยังจะต้องให้โปรแกรมแต่ละตัวออกแบบ UI ใหม่อีก ลงท้ายก็คงหนีไม่พ้นการออกแบบใหม่ยกชุด หรือไม่ก็ทำ UI ออกมาครอบสำหรับแท็บเล็ต

อย่างที่สองคือมัน "อ้วนมาก" แค่ติดตั้งลงไปในเครื่องก็กินพื้นที่ไปหลาย กิ๊กกะไบต์ แล้วโปรแกรมแต่ละตัวก็ใหญ่มาก สิ่งที่ตามมาก็คือ "มันหนัก" ตลอดมา Windows เป็น OS ที่จัดการด้านทรัำยากรของระบบได้ค่อนข้างแย่ มี services เบื้องหลังทำงานอยู่มากเกินความจำเป็น โปรแกรมเกือบทุกตัวต้องการ hardware ประสิทธิภาพสูง การกำหนดประสิทธิภาพขั้นต่ำของ hardware ที่จะนำมาใช้ก็ทำไม่ได้ เพราะจะกลายเป็นว่าไปทำลาย eco system ที่มี

ปัญหาอย่างสุดท้ายที่ผมว่าหนักที่สุดจริงๆ ก็คือเรื่องของ "แบ็ตเตอรี่" ที่เป็นผลมาจาก "มันหนัก" เพราะไม่ว่าจะเพิ่มขนาดแบตเตอรี่ หรือไปลดการทำงานของ services ก็ส่งผลเสียกับการใช้งานทั้งนั้น

กว่าที่เราจะได้เห็นตัวจริงของแท็บเล็ตที่ Microsoft จะเอามาลงสมรภูมิอันดุเดือดนี้ ก็ปีหน้าโน่น อาจจะช้าเกินไปหรือไม่ ก็ต้องรอดูว่า Microsoft จะแก้ปัญหา และแก้เกมได้ดีรึเปล่า ส่วนตอนนี้ผมก็รอ iPad 2 ต่อไปละครับ ฮ่าฮ่าฮ่า

Embrace Life - always wear your seat belt

2011-01-09T22:19:00.000+07:00

คิด

2010-11-03T22:50:00.002+07:00

เวลาผมออกจากบ้านไปปากซอย บางครั้งก็จะนั่งรถสองแถวไปครับ ค่าโดยสารราคา 6 บาท อ่าว แล้วมันเกี่ยวกับหัวข้อของเรื่องนี่ยังไงเนี่ย?

6 บาท เป็นราคาที่จ่ายยากจริงๆ ครับ เพราะโอกาสที่จะได้รับเงินทอนนั้นมีสูงมาก! ซึ่งมันมักจะเป็นเหรียญบาทซะด้วยสิ โดยส่วนตัวแล้วก็ไม่ชอบพกเหรียญ ยิ่งจ่ายยากทำให้ผมต้องคิดมากครับ

ก่อนออกจากบ้านก็จะต้องดูเหรียญในกระเป๋าก่อนเสมอครับ ว่าพอดีรึเปล่า ถ้าไม่พอก็ต้องไปควักจากในกระปุกมา

ถ้าวันไหนลืมนับก่อนออกจากบ้าน ก็ต้องดูว่าในกระเป๋ามีเหรียญหรือธนบัตรอะไรที่จะจ่ายแล้วได้เหรียญทอนน้อยที่สุด

แล้วโดยปกติคนที่ไม่ชอบพกเหรียญอย่างผม ก็มักจะชอบจ่ายที่ให้ได้เงินทอนมาเป็นธนบัตร หรืออย่างน้อยที่สุด ก็ให้เป็นเหรียญ 10 หรือ 5 บาท ดังนั้นผมเลยชอบจ่ายเป็นเศษครับ เช่น ให้ไป 20 + 1 บาท เพื่อให้ได้เงินทอน 10 + 5 บาท อย่างนี้ เวลาเอาเหรียญไปใช้ต่อจะได้ง่ายขึ้น

พอคิดแล้วว่าจะจ่ายไปเป็นจำนวนเงินเท่าไหร่ แล้วควรจะได้ทอนมาเท่าไหร่ ก็ต้องดูตามช่วงเวลาอีกครับ ว่าจำนวนที่เราจะจ่ายไปนั้นเหมาะกับช่วงเวลานั้นหรือไม่? คงงงล่ะสิ ว่าเกี่ยวกันยังไง

นั่นคือ ถ้าเป็นกลางวัน เค้าก็สามารถที่จะแยกแยะเหรียญ หรือธนบัตรได้เร็วกว่า เพราะแสงสว่างมากกว่า และแน่นอน ทำให้กระบอนการจ่ายเงินทั้งหมดเร็วขึ้นด้วย โดยเฮพาะตอนเช้า ความเร็วเป็นสิ่งสำคัญมาก สำหรับคนทำงานอย่างผม การที่จะต้องรอเค้าทอนเหรียญบาทหลายๆ เหรียญนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดีแน่ ผมจึงมักจะจ่าย ให้เค้าทอนมาเป็นจำนวนเต็ม 5 หรือ 10

แต่ในตอนกลางคืน คนมักจะรีบเร่งน้อยกว่า และมีโอกาสจ่ายค่ารถด้วยเหรียญมากกว่า เพราะเก็บเหรียญจากการจ่ายมาทั้งวัน ผมก็มักจะใช้โอกาสนั้น แตกธนบัตรเป็นเหรียญย่อยๆ เพื่อจะได้ใช้งานในวันรุ่งขึ้น

ทั้งหมดดูจะเป็นการคิดที่มากเกินไปสำหรับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เพียงแค่นี้ แต่ผมว่ามันทำให้ชีวิตผม และคนรอบข้าง สุข และ ไว ขึ้นนะ

โปรแกรมแปลก แหวกแนว น่าลอง!

2010-10-18T21:54:00.003+07:00

มีโปรแกรมบน PC เจ๋งๆ มาแนะนำสามตัวครับ

ตัวแรก สำหรับ web developer เลยครับ ชื่อ IETester เอาไว้ทดสอบการแสดงผลของ Internet Explorer ได้ตั้งแต่รุ่น 5.5, 6 เรื่อยมาจนถึงรุ่น 9 ที่ตอนนี้ยังเป็นตัวทดสอบอยู่ โหลดฟรี แต่ไม่ open source

ตัวถัดมา Switcher for Windows Vista สำหรับพวกอยากไฮโซเหมือนคนใช้ Mac ครับ เพราะมันคือ โปรแกรมสลับหน้าต่างแนวเดียวกับ Exposé เรียกได้ว่าไม่น้อยหน้าเหล่าสาวกทั้งหลายแน่นอน! แถมตั้งค่าได้ละเอียดยิ่งกว่า Exposé ตัวจริงซะอีก

ถึงจะยังมีบั๊กๆ อยู่บ้างเวลาใช้กับ Windows 7 เพราะเลิกพัฒนาต่อแล้ว (เซ็งเลย) แต่ก็ใช้ได้ดี สะดวกมาก อ้อ.. ต้องเปิด Aero Effect ด้วยนะ

ตัวสุดท้าย ตัวนี้แปลกจริงครับ ชื่อ Pivot เป็นโปรแกรมของ Live Labs ของ Microsoft เอาไว้สำหรับจัดการของข้อมูลปริมาณมากๆ เช่นรูปภาพ เวลาเราค้นหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ต หรือดู wikipedia โปรแกรมนี้ก็จะทำการจัดหมวดหมู่ให้ สร้างกราฟ เพื่อจำแนกกลุ่มของข้อมูลในหน้าเว็บให้ครับ ใครงงลองดูวิดีโอครับ

ใครมีโปรแกรมเจ๋งๆ ที่ทำให้ชีวิตเราง่ายขึ้นก็มาแปะไว้ได้ครับ

“แชร์กัน เพื่อชีวิตที่สะดวกกว่า”

จาก Memento ถึง Inception

2010-07-25T20:55:00.002+07:00

ผมมีโอกาสได้ดูหนังทั้งสองเรื่องนี้ในเวลาที่ไล่เลี่ยกัน ทั้งสองเรื่องกำกับโดยคนๆ เดียวกัน ในเวลาที่ห่างกันสิบปี และทุนสร้างต่างกันยี่สิบเท่า แต่เป็นหนังแนวคล้ายกันคือ จิตวิทยา การเล่นกับจิตใต้สำนึกของคน

ผมคงจะไม่เล่าเรื่องย่อของทั้งสองเรื่องนี้ เพราะผมมีประเด็นที่คาใจ ซึ่งมาจากความแตกต่างของหนังทั้งสองเรื่องข้างต้น สิ่งที่ว่านี้คือ “ความอลังการ”

อลังการ >> ทุนสร้างมหาศาล

สิ่งที่บริษัทผู้สร้างหนังต้องการ หลังจากที่จ่ายเงินมหาศาลก็คือกำไร แล้วกำไรมาจากไหน? ก็คนดูไงล่ะ

กำไร? >> จำนวนคนดู

ทำอย่างไรถึงจะล่อให้คนมาดูได้ ก็ต้องเกิดจากความอลังการ แล้วสิ่งที่ความอลังการเหล่านั้นบดบังไปคืออะไร? เนื้อหาอันเป็นสาระสำคัญของหนังที่ต้องถูกลดทอนไป เพื่อให้คนส่วนใหญ่เข้าถึงตัวหนังได้ หนังประเภทนี้ที่เราเรียกว่า “หนังตลาด” เพราะเนื้อหาส่วนใหญ่ไม่ต้องมีอะไรมาก เอาแค่ความ สนุก สะใจ เพียงแค่ทำให้รู้สึกดีพอที่จะไปบอกต่อ แต่ประเด็นอันเป็นสิ่งที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้นกลับถูกมองข้าม

Memento ดีกว่า Inception พอสมควรในมุมองของผม สิ่งที่ Memento แสดงออกมาผมมองว่ามันเข้มข้นกว่า Inception มาก บางประเด็นที่ Inception ใส่เอาไว้เพื่อให้ตัวหนังไม่ “ดิบ” เกินไปกลับกลายเป็นจุดด้อย บางประเด็นที่ใส่ไว้เอา “ฮา” กลับกลายเป็นปมที่ไม่สมเหตุสมผล

จากที่ทบทวนดูแล้วผมว่า Nolan เหมาะสมกับการทำหนังจิตวิทยาทุนต่ำด้วยประการทั้งปวง (ถึง The Dark Knight จะออกมาเจ๋งก็ตามที)

ปล. ผมให้ Memento 10/10 ส่วน Inception ให้ 9/10

OpenOffice.org กับคำว่าบั๊ก

2010-06-06T20:47:00.002+07:00

ที่บ้านผมรับนิตยสาร PC Today ครับ ฉบับล่าสุดพาดหัวซะใหญ่โตว่า OpenOffice.org มีบั๊ก!?

จริงอยู่ที่ผมไม่ได้เป็นคน IT สาย Open Source เท่าไหร่ ซอฟท์แวร์ลิขสิทธิ์ก็ยังไม่ได้ครบทั้งเครื่อง แต่ถ้าโปรแกรมผมเจอพาดหัวในหนังสือว่ามีบั๊กอย่างนี้ผมย่อมไม่พอใจอยู่แล้ว

ยิ่งอ่านผมยิ่งไม่พอใจ เพราะเนื้อหามันไม่ได้เป็นการติเพื่อก่อ บั๊กที่เค้าว่าก็ไม่ได้มีอยู่จริง มันไม่ใช่บั๊ก!!! แต่มันเป็น feature ที่ทีมพัฒนาต้องการให้มันออกมาเป็นอย่างนั้น

เช่น การแก้ไข cell ในเอกสารคนละ sheet (ไฟล์เดียวกัน) ที่ link กันอยู่ แล้วอ้างว่าทำให้ข้อความใน sheet อื่นถูกแก้ตามไปด้วยอันนั้น excel ก็เป็น ผมเคยเจอปัญหานี้มาแล้ว (เผลอด่าไปพักนึงเพราะไม่รู้ว่ามัน link กัน)

หากผมมองในมุมย้อนกลับ ถ้าผมใช้ OO.o มาก่อน แล้วมาใช้ Excel แล้วเจอปัญหาเพราะมันทำงานได้ไม่เหมือนกับที่ผมเคยชิน มันก็เป็นบั๊กงั้นสิ?

อ่านแล้วก็เศร้าใจกับวงการหนังสือไอทีบ้านเราเป็นยิ่งนัก
เขา(ผู้เขียนบทความ discredit นี้) แยกระหว่าง บั๊ก กับ ความสามารถ (ที่ทีมพัฒนาต้องการให้มันเป็น) ไม่ออกหรืออย่างไร? อะไรที่คิดว่า Excel ทำแล้วเป็นแบบนั้น ทำไม OO.o ถึงต้องเป็นตามด้วย เพราะมันเป็นซอฟท์แวร์ "เทียบเท่า" ไม่ใช่ "เลียนแบบ”

ผมคิดว่าเขาไม่ได้ส่งเสริมวงการซอฟท์แวร์โอเพ่นซอร์ส แต่เขากับลัง ”ทำลาย” วงการไอทีไทย

ขับรถ มันอยู่ที่สันดาน

2010-05-11T21:05:00.002+07:00

ขับรถมาได้ปีครึ่งแล้วครับ เรื่องที่ควรเจอบนถนนก็เจอมาน่าจะหลายกรณีแล้ว ทั้ง รถชน (ไปเสยก้นเบนซ์ซะด้วย) ยางแตก ตำรวจเรียก และอื่นๆ ยิบย่อยอีกมากมาย แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น สิ่งที่อยากจะบ่นวันนี้คือเรื่องสันดานการขับรถ โดยเฉพาะพวกรถรับจ้างทั้งหลาย ที่ผมสุดจะทนแล้ว

พวกแรก ก็คือแท็กซี่ ใครที่ขับรถนี่เจอความน่ารำคาญปนน่าโมโหแทบทุกคนก็ว่าได้ เวลามีผู้โดยสารมันก็ไม่รู้จะขับเร็วไปไหน ปาดหน้าไปทั่ว ก็เข้าใจว่าจะได้ทำยอดเยอะๆ ถ้าชนหนนึงคุ้มมั้ยครับ? แต่พอไม่มีผู้โดยสารมันก็ไม่รู้จะขับรถช้าไปไหนอีกเหมือนกัน ถนนใหญ่ไม่เท่าไหร่ แต่อยู่ในซอยนี่ลำบากใจจริงๆ จะแซงก็ไม่ได้ พอนึกอยากจะจอดแช่ที่ป้ายรถประจำทาง ก็จอดเอาดื้อๆ

จริงๆพอนึกถึงแท็กซี่แล้วขอนอกเรื่องหน่อยแล้วกัน รถเปล่าที่วิ่งเยอะฉิบหาย เปลืองน้ำมัน/ก๊าซธรรมชาติมาก ค่าโดยสารก็แพงเกินกว่าคุณภาพของรถ และการบริการ เป็นสิ่งที่สมควรแก้ไขมาก-มากที่สุด แต่กลับไม่มีการดำเนินการอะไรเลยจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง (กระทรวงคมนาคม)

พวกที่สองคือรถตู้ประจำทาง พวกนี้พอขับบนถนนนี่ไม่เท่าไหร่ครับ เพราะคันใหญ่กว่าแท็กซี่จะเร่งที แซงทีก็ลำบาก แต่ปัญหาคือตอนจอดรับส่งครับ เพราะมันเล่นจอดแช่เลยเหมือนกัน คนก็ไม่ได้ขึ้น (มึงจะจอดทำไมวะ!) กระจกมองหลังไม่เคยดูว่ารถมันติดขนาดไหน รถเมล์ที่ควรจะต้องจอดตรงป้ายก็จอดไม่ได้ เพราะพวกนี้ดันคุมที่อยู่ อย่างกับยากุซ่า (ฮา) ต้องไปจอดเลยป้าย หรือเลนสอง ซึ่งมันก็ทำให้รถติดหนักเข้าไปใหญ่

พวกสุดท้ายนี่หนักสุดครับ จักรยานยนต์ แว้นจัดกันเหลือเกิน กฏจราจรบัญญัติไว้อย่างไร พวกนี้แหกหมด ทั้งขับย้อนศร ขับเลนในสุด ไม่สวมหมวกกันน็อก จอดเรี่ยราด ฯลฯ ปัญหาที่เจอหนักสุดสำหรับแถวบ้านผมคือขับย้อนศรครับ ปัญหามันใหญ่ขึ้นไปกว่าเดิม เพราะมันขับเหมือนกับ “กูขับถูกทิศแล้ว!” อืมม… ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร

คิดเรื่องนี้มาก็นานแล้ว ผมก็คิดวิธีการที่จะแก้ปัญหานี้ได้หลายวิธีครับ

1. ต้องควบคุมกฎหมายให้มีบทลงโทษที่รุนแรงกว่านี้ แน่นอนว่าต้องลงโทษตำรวจที่ไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ด้วย เพราะถึงอย่างไร เท่าที่ผมสังเกตคนส่วนใหญ่ในสังคมไทยก็ทำตามกฏเพราะว่าความกลัวในบทลงโทษ (จะมีซักกี่คนที่รู้ถึงความหมายของการมีบทลงโทษในบทกฏหมาย)

2. ต้องจัดระเบียบการดำเนินงานของรถแท็กซี่ โดยการลดปริมาณ และเพิ่มคุณภาพ ไม่ใช่ว่าขับรถเป็น คุณก็ทำอาชีพขับแท็กซี่ได้ ผมยอมจ่ายแพงกว่านี้ถ้าคนขับ และรถมีคุณภาพ

3. เรื่องนี้ผมคิดว่าสำคัญที่สุดครับ คือต้องพัฒนาระบบการศึกษา จริงๆ ทุกอย่างที่เป็นปัญหาของไทยก็มาจากเรื่องนี้ทั้งนั้น (หรือใครจะเถียง) ทุกคนรู้ดี หลายคนพยายามปรับปรุงด้วยตัวเอง ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่ แล้วคนที่มีหน้าทีตรงนี้ล่ะครับ ทำอะไรอยู่?

ปล. คนที่ไม่เคยขับรถอาจจะไม่รู้ถึงความลำบากใจ อึดอัดใจตรงนี้เท่าไหร่ ยังไงก็ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ครับ

วิธีแก้ Google Calendar Sync ให้ใช้ได้กับ Outlook 2010

2009-12-28T16:06:00.002+07:00

ปกติแล้วผมจะใช้มือถือในการจดบันทึกนัดหมายต่างๆ เรียกว่าตารางงานทั้งหมดฝากไว้กับมือถือ ดังนั้นผมจึงไม่อยากให้ตารางนัดหมายเหล่านี้หายไป ผมจึงใช้ Google Calendar Sync ซึ่งจะทำการ Sync ข้อมูลระหว่างปฏิทินใน Outlook (ที่ sync กับมือถือผมผ่าน PC Suite ของ Nokia อีกที) กับ Google Calendar

พอผมลองใช้ Microsoft Office 2010 Beta ปัญหามันเกิดขึ้นทันทีเลย เพราะ GCS มันบอกว่า Outlook ใหม่เกิน - -“ เอาล่ะสิ เมื่อมีปัญหาก็ต้องมีวิธีแก้ครับ วันนี้มีเวลาว่างเลยลองหาดู ก็เจอเลยครับ แต่ว่าออกจะยุ่งยากเล็กน้อย ตามนี้เลย

1. ต้องแบ็กอัพไฟล์ OUTLOOK.exe ก่อนครับ อยู่ใน c:\Program Files\Microsoft Office\Office14 (หรือใน Program Files (x86) สำหรับระบบปฏิบัติการ 64-bit

2. ปิดโปรแกรม Outlook ให้เรียบร้อย ตรวจดูให้เรียบร้อยใน Task Manager ด้วย

3. เปิดไฟล์ OUTLOOK.exe ด้วย Hex Editor (ผมใช้ HxD)

4. หาบรรทัด ที่มี 14.0.0 ให้แก้เป็น 12.0.0 (อาจจะหายากนิดนึง)

5. เซฟไฟล์ ถ้าใช้ HxD จะเซฟให้ทุกครั้งที่เราแก้ไขไฟล์ เพราะฉะนั้นเวลาแก้ก็ต้องระวัง ไม่งั้นจะบึ้มเอาได้ง่ายๆ

6. ลองเปิด Outlook แล้วลองดูว่ายังใช้ได้ดีอยู่รึเปล่า?

7. เปิด Google Calendar Sync แล้วจะพบว่ามัน Sync ได้แล้ว! เยี่ยมเลย

ลองทำดูครับ

Credit Venukb

Test form Windows Live Writer

2009-12-20T18:40:00.001+07:00

เพิ่งโหลดมา ลองซักหน่อย

เริ่มด้วย แหล่งกำเนิดของดราม่า (หว้ากอ - พันทิพ)

ต่อด้วยรูป

ตามมาด้วยแผนที่

(Bing Map แม่งกากส์จริง ความะเอียด 1 ใน 100 ของ Google Maps ระบบค้นหาก็ห่วย MBK ยังไม่รู้จัก)

เอาล่ะ พอละ

คุณพกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ติดตัวกี่อย่าง?

2009-09-13T00:37:00.001+07:00

โทรศัพท์เคลื่อนที่(หลังจากนี้จะเรียกย่อๆว่า มือถือ) เครื่องเล่นเพลงแบบพกพา (ที่สมัยนี้นิยมเรียกว่า iPod) เครื่องเล่นเกมพกพา นาฬิกาดิจิตอล และอื่นๆอีกมากมายที่คุณสามารถพกพาไปไหนมาไหนกับคุณได้ เพื่อมองความบันเทิงอย่างไร้ขีดจำกัดให้คุณ

พกทำไมเยอะแยะครับ ตอนนี้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ผมพกติดตัวมีแค่มือถือเท่านั้น ใช้ทำทุกอย่าง ผมเคยเห็นคนที่พกเครื่องนั่นโน่นนี่ ติดตัวหลายอย่าง ทั้ง มือถือ iPod เสียบหูฟังเพลง ในมือยังเล่น PSP แถมซักพักยังคว้าเน็ทบุกออกมาใช้อีกต่างหาก ไม่เคยคิดกันเหรอครับว่า พกไปก็ลำบาก เกะกะ หรือน่ารำคาญ แถมยังส่งปล่อยทั้งคลื่นวิทยุ และ ความร้อนออกมาตั้งมากมาย สิ้นเปลืองทรัพยากรในการผลิต พอใช้จนพังก็ทิ้งไม่เป็นที่

ลองย้อนมองตัวเองก่อนนะครับ ว่าสร้างภาระให้กับโลกแค่ไหน ด้วยการใช้อุปกรณ์สิ้นเปลืองเหล่านี้ ผมเองก็อาจจะเป็นคนหนึ่งที่ใช้อุปกรณ์สิ้นเปลือง แต่อุปกรณ์ทุกชิ้นผมก็ใช้มันจนคุ้มค่า และที่สำคัญก็คือผมนำมันไปทิ้งถูกที่ (รีไซเคิล) เลิกเถอะครับ ถ้าคิดแค่ว่าจะซื้อเพราะมันดูดี มันเท่ห์ อินเทรนด์ แต่สิ่งที่ตัวเองมีก็ยังใช้ได้ดี

แล้วคุณล่ะ? พกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ติดตัวกันกี่อย่างครับ?

ปล. จริงๆอยากจะเขียนเรื่องนี้เพื่อเตือนตัวเองมากกว่า เพราะเริ่มรู้สึกว่าจะไหลไปตามกระแส

คีย์บอร์ด มันดีกว่า จอสัมผัส + ปุ่มตัวเลข มันดีกว่า คีย์บอร์ด = Nokia 5730 XpressMusic

2009-08-22T23:54:00.004+07:00

ผมซื้อโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่มาครับ Nokia 5730 XpressMusic เหตุผลที่ผมรีบตัดสินใจเสียเงิน เพื่อซื้อโทรศัพท์ในครั้งนี้ ก็เพราะว่า Asus P525 ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับผมมาเกือบสองปีมันชักอาการไม่ค่อยดี ชอบดับเองบ่อยๆ แถมเครื่องก็ชอบค้าง ซึ่งเป็นอาการปกติของตระกูล Windows Mobile) ซ้ำร้ายปุ่มควบคุมทิศทางแบบจอยสติ๊กดันโยกได้แบบเพี้ยนๆ เช่น โยกลง ดันกลายเป็น ลง+ซ้าย นอกจากนี้ Wi-Fi ที่เคยใช้ได้ดีก็กลับต่อไม่ค่อยติด พอเข้าเว็บเบราว์เซอร์ ก็ค้างอีก ผมจึงทนไม่ไหว ไม่อยากเสียการติดต่อ + เสียอารมณ์ กับการใช้งานเครื่องนี้อีกต่อไป เลยเป็นโอกาสเหมาะที่จะหามือถือเครื่องใหม่ ที่มันจะไม่กวนใจผมเวลาใช้
ผมก็ตั้งสเปกของเครื่องนี้ไว้สูงพอสมควร (สูงกว่าสเปกผู้หญิงของผมซะอีก) แต่ความสามารถอย่างหนึ่งที่ผมอยากได้มาก ตั้งแต่เริ่มนั่งจิ้มๆจอเจ้า P525 ก็คือ QWERTY keyboard ครับ ทำไมนะหรือ? ก็เพราผมรู้สึกไม่ถนัดอย่างยิ่ง ในการนั่งจิ้มจอ ด้วยความที่คีย์บอร์ดเสมือนใน P525 มันเล็กสิ้นดี จิ้มพลาดนิดเดียวก็ไม่ตรงกับตัวอักษรที่ต้องการแล้ว ผมเลยเหนื่อยหน่ายทุกครั้งที่ต้องจิ้มจอ

ถึงหลายคนที่ใช้ iPhone หรือเครื่องจอสัมผัส อาจจะเถียงว่า คีย์บอร์ดเสมือนบนจอมันจะไม่เล็กแล้ว แต่ถึงกระนั้น ผมก็มีอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้คนใช้มือถือจอสัมผัสต้องเถียงไม่ออกอย่างแน่นอน “ตอนขับรถ คุณใช้จะสัมผัสจอยังไง” นั่นคือสิ่งที่ผมไม่ชอบที่สุดในการใช้มือถือจอสัมผัสครับ เพราะมันต้องมองจอตลอดเวลา!! นั่นทำให้อันตรายเข้าใกล้คุณมากขึ้น แค่เดินยังจะชนเลย ยิ่งตอนขับรถไม่ต้องพูดถึง

แต่อย่างไรก็ตาม QWERTY keyboard มันก็ใช้ไม่สะดวกเวลาขับรถพอกัน ดังนั้นมือถือที่ผมจะใช้มันก็ต้องมีปุ่มตัวเลขแบบมือถือธรรมดา ซึ่งทำให้ตัดรุ่นมือถือที่ไม่มี 2 อย่างนี้ไปได้ แทบจะหมดโลก เหลืออยู่แค่ HTc S740 กับ Nokia E75 และ 5730 XM เท่านั้น ผมก็ตัด HTc ไปแบบไม่ลังเล เพราะมันใช้ระบบ Windows Mobile! ที่จะต้องค้างเป็นพักๆอีกอย่างแน่นอน และเหตุที่ไม่เลือก E75 เพราะดีไซน์มันไม่สวยในสายตาผมเลยครับ ถึงการประกอบจะดีกว่าตามสไตล์ Series E ก็ตามที

5730 เครื่องนี้มีทุกอย่างที่ผมต้องการ ทั้ง QWERTY keyboard, Wi-Fi, Organizer, Bluetooth, กล้อง (ที่ผมไม่เกี่ยงว่าความละเอียดจะเท่าไหร่ แค่ถ่ายรูปได้เป็นพอ) และอันดับสุดท้ายก็คือ ระบบ 3G ที่ผมทำใจไว้แล้วว่า ถึงจะใช้เครื่องนี้จนพังไปอีกเครื่องในเมืองไทยก็คงจะยังไม่มี นอกจากความสามารถข้างต้นแล้ว ก็ยังมี feature ที่เหนือความคาดหมายของผมอยู่ในมือถือเครื่องนี้ด้วย เช่น ปุ่มเล่นเกม N-Gage, GPS ที่ผมคงไม่ต้องใช้ และสิ่งที่เจ๋งที่สุดของเครื่องนี้ก็คือ ‘Say and Play’ ครับ

‘Say and Play’ คือระบบที่จะฟังเสียงพูดของคุณออกมาเป็นตัวอักษรแล้วก็นำไปค้นหาเพลง จากนั้นก็เล่นมันออกมา ซึ่งมันเจ๋งมากๆตรงที่รองรับภาษาไทยนี่แหละ แต่เท่าที่ผมลองก็ยังไม่ค่อยแม่นเท่าไหร่นะ หรือผมออกเสียงไม่ชัดก็ไม่ทราบได้ แต่ค่อนข้างแน่ใจว่ามันจะแปลงคำที่พูดออกมาเป็นทับศัพท์ภาษาอังกฤษ หรือที่ชอบเรียกว่า ภาษาคาราโอเกะ แล้วนำไปค้นหา ในฐานข้อมูลเพลงอีกทีหนึ่ง

แต่ก็ใช่ว่ามันจะดีไปหมดทุกอย่าง อย่างแรกที่ผมรู้สึกไม่ค่อยดี ก็คือการประกอบ โดยเฉพาะตรงปุ่มเล่นเพลงด้านข้างจอ ที่ดูเหมือนจะเริ่มยุบทั้งที่เพิ่งใช้มาอาทิตย์เดียว และฝาหลังที่ดูบอบบางเสียเหลือเกิน จนไม่กล้าแกะพลาสติกที่ติดไว้ออก เพราะมันทำมาจากพลาสติก ซึ่งผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่า มันจะทนกับการใช้งานของผมได้ซักกี่น้ำ แต่ก็ประกอบส่วนอื่นๆก็ยังไม่ออกอาการเท่าไหร่นัก สิ่งที่อยากติต่อมาก็เชื่อมโยงกับข้อเสียแรก นั่นคือเครื่องด้านหน้าเป็นรอยนิ้วมือได้ง่ายมาก เพราะพลาสติกเป็นแบบมันเงา อย่างสุดท้ายที่ไม่ชอบคือจอมัน “ไม่สัมผัส” ครับ อ๊ะ เดี๋ยวก่อน...อย่าเพิ่งด่า จริงๆแล้วที่รู้สึกขัดนิดๆเวลาสัมผัสจอไม่ได้ น่าจะมาจากการใช้มือถือจอสัมผัสมานานมากกว่า แต่ตอนนี้ก็เริ่มชินแล้วล่ะครับ

ถ้าใครชอบพิมพ์ แต่ไม่ชอบมือถือจอสัมผัสแหละก็ ผมแนะนำรุ่นนี้แบบโคตรๆเลยครับ หรือจะลองมาเล่นเครื่องผมก่อนก็ไม่ว่ากัน
ปล. ระบบสะกดคำ T9 ใช้กับ QWERTY ได้ห่วยอย่างแรง เพราะปุ่มมันไม่ตรงกับปุ่มตัวเลข
ปล2. ใช้ QWERTY พิมพ์ไทยช้ามากเพราะตำแหน่งมันไม่เหมือนคีย์บอร์ดในคอมพิวเตอร์
ปล3. เห็นคีย์บอร์ดเรียบๆอย่างนี้ แต่กดง่ายมาก

nisit.kasetsart เว็บไซต์ที่ห่วยที่สุดในโลก (Part 1)

2009-08-09T16:16:00.003+07:00

[น18+] เนื้อหาด้านล่างต่อไปนี้ มีถ้อยคำที่หยาบคาย ผู้อ่านที่มีอายุน้อยกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ

เมื่อวันศุกร์ (7 สิงหาคม) ผมอดเข้ากิจกรรม Mind map ของมหาลัยครับ
อดเพราะว่าอยู่ดีๆมันเลื่อนวันจัดกิจกรรมให้เร็วขึ้นกว่าตอนที่ผมสมัคร (สมัครไปเมื่อกลางเดือนที่แล้ว)
ปกติผมจะจดนัดหมายต่างๆลงไปในมือถือของผมเสมอ แน่นอนว่ากิจกรรมของมหาลัยครั้งนี้ก็เช่นกัน ผมสมัครในเว็บไซต์ nisit.kasetsart.org ซึ่งเป็นเว็บที่รวมกิจกรรมของมหาลัย แล้วผมก็จดลงมือถือทันที ว่าเป็นวันที่ 11 สิงหาคม หลังจากนั้นผมก็ลืมเลือนมันไป เพราะมือถือผมจะแสดงเวลาให้เอง เมื่อใกล้ถึง

แต่วันที่ 7 ซึ่งเป็นวันที่ผมสอบวิชา Operating System ในช่วงบ่าย หลังออกจากห้องสอบ ตอน 4 โมง ผมก็คุยกับเพื่อนเรื่องข้อสอบกันปกติ ก่นด่า บ่นอะไรกันพอหอมปากหอมคอ พอราว 4.40 ผมจึงคิดที่จะกลับบ้าน เดินไปที่รถซึ่งจอดอยู่ตรงบาร์ใหม่ ระหว่างทางผมจึงโทรหาแก้วเรื่องหนังสือการ์ตูนที่ยืมไป แต่แก้วก็บอกว่าไม่ได้อยู่กับตัว ผมจึงถามต่อ ดังบทสนทนาด้านล่าง

โอ๊ต - “หนังสืออยู่ที่ห้องแล็ป? แล้วตอนนี้อยู่ไหนล่ะ?

แก้ว - “อยู่ในกิจกรรม Mind map ที่ตึก 50 ปี”

ผมก็สงสัยครับ เพราะชื่อกิจกรรมมันเป็นชื่อเดียวกับที่ผมจะเข้าวันที่ 11 เลยถามต่อเพื่อความแน่ใจ

โอ๊ต - “ตึก 50 ปีไหน?”

แก้ว - “ก็ตึกที่อยู่ตรงข้ามโรงเรียนกับคณะศึกษาศาสตร์ไง”

ชิบหายละครับ! กิจกรรมเดียวกันนี่หว่า ถึงตอนนั้นก็ยังไม่แน่ใจ หยุดเดิน มาหาที่นั่งเพื่อเปิดคอมพิวเตอร์เช็คดู แล้วก็เปิดดูปฏิทินในมือถือเพื่อเทียบกัน แล้วก็อุทานในใจว่า “หอกหัก! แม่งเปลี่ยนวันตั้งแต่เมื่อไหร่วะ!!?” เลยโทรไปถามแก้วอีกรอบว่ายังเข้าได้รึเปล่า? ซึ่งก็ได้คำตอบว่า “เข้าได้ถึง 5 โมงอะ” หลังจากวางผมก็มองเวลาในมือถือ 4.52 ...เอาวะพอทัน จึงเริ่มวิ่งจาก KITS ครับ แต่ด้วยความที่แบกโน้ตบุกไปด้วย แถมรองเท้ายังเป็นคัขขู วิ่งได้แป๊บเดียวก็หมดแรง เลยตัดสินใจว่าจะเอาของไปไว้ที่รถก่อน หลังจากนั้นก็วิ่งแหลกครับ จนถึงหน้าโรงเรียน ได้กลิ่นเหม็นของไอเสียรถยนต์ที่จอดอยู่ แวบนั้นก็นึกถึงกระทู้ในพันทิพ ทันที! แต่”ช่างหัวมัน” ไม่ใช่เวลาจะมาสนใจ

พอไปถึงตึก 50 ปีปุ๊บ มองนาฬิกา 5.03 “เอาวะ เลทนิดหน่อย น่าจะยังทัน” แต่ตอนที่เข้าไปคุยกับเจ้าหน้าที่ตรงหน้าห้องที่กำลังเก็บของลงทะเบียนกันอยู่ ก็ได้รับคำตอบอันเย็นชาว่า “หมดเวลาเข้าแล้วครับ” ด้วยความเหนื่อยจัด ตอนนั้นเลยยังไม่เถียงอะไร เดินหอบ มานั่งข้างนอก พร้อมกับโทรหาแก้วอีกรอบ ซึ่งก็ได้คำตอบว่า “ลองเข้าไปคุยอีกรอบสิ” ผมจึงเดินเข้าตึกไปคุยกับเจ้าหน้าที่อีกรอบ
ตรงช่วงนี้เป็นบทสนทนาที่ไม่น่าพิสมัยซักเท่าไหร่ครับ เพราะคุณเจ้าหน้าที่ก็บอกผมว่า “แล้วทำไมคุณถึงไม่มาให้ทันล่ะ?” เท่านั้นแหละ ผมถึงจุดพีคทันที ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้

1. อยู่ดีๆก็เปลี่ยนวันจัดกิจกรรม ไม่มีการประกาศ ไม่มีการแจ้งเตือน ไม่ส่งอีเมล์
2. เลื่อนแล้วยังดันมาตรงช่วงสอบอีกต่างหาก
3. บอกว่าผมผิดที่มาไม่ทันเวลาเอง (ก็กุวิ่งมาจนปวดขา เหงื่อท่วม แล้วมึงยังจะคิดว่ากุเล่นละครหรือไง)
เจ้าหน้าที่มันเรียกอ.ที่คุมกิจกรรมมาคุยแล้วครับ ก็น่าจะคุยรู้เรื่องขึ้นมาหน่อย แต่ก็ดันกลายเป็นคำแก้ตัวแทน
a. “งั้นคุณก็มาเข้ากิจกรรมอื่นสิ” (ก็คนสมัครมันล้น เข้าได้ก็เข้าไปแล้วโว้ย!)
b. “คนมันไม่เต็มหรอก อย่างวันนี้ก็มากันแค่ร้อยกว่าคนเอง” (ก็มึงเปลี่ยนวันไง คนมันเลยไม่เต็ม แล้วอันอื่นกุก็ไม่อยากเข้า)
c. “กิจกรรมนี้จัดทุกปี ทำไมคุณไม่มาเข้าตั้งแต่ปี 2 ล่ะ” (ก็กุไม่คิดว่าชม.กิจกรรมมันจะขาดไงเล่า เข้าร่วมแล้วก็ไม่ให้ชม.กุ มันคงจะครบหรอก)
d. “งั้นคุณก็รอเข้ากิจกรรมอื่นก็ได้ มันมีตลอดปีแหละ” (กิจกรรมมึงมีตลอด แต่กุไม่ได้ว่างตลอดโว้ย กุปีสี่แล้ว มีโปรเจ็กจบ)

ตอนนี้ ถึงผมจะเกินจุดเดือดไปแล้ว แต่ก็ยังพูดด้วยถ้อยคำที่ดีที่สุด สุภาพที่สุด แล้วก็คิดว่าจะได้คำตอบที่ดีๆกลับมาบ้าง แต่ก็กลายเป็นคำตอบ แถไปแถมา ข้างๆคูๆ ที่เหตุผลของผมสามารถปัดตกไปได้ทุกอัน จนบทสนทนามาถึงจุดสุดท้าย
“ผมขอโทษด้วยแล้วกันครับ”
แค่นี้เหรอ? คิดว่าขอโทษนิสิตคนเดียวแล้วเรื่องมันจะจบหรือไง
เชื่อเหอะ เดี๋ยววันอังคาร (11) นี้ ต้องมีนิสิตมารอที่หน้าห้องประชุมตรึม
แล้วจะมาโทษแก๊สโซฮอล์ไม่ได้นะ...

ใน part 2 ผมจะมาแฉถึงความกากของ nisit.kasetsart.org แบบถึงลูกถึงคน

นารุโตะ: “ซาสึเกะ where are you?”

2009-07-29T19:46:00.002+07:00

พูดถึงการ์ตูนญี่ปุ่น หรือที่คนญี่ปุ่นเรียกว่า “มังงะ” (อ่านว่า มัง – หงะ) เรียกได้ว่าเป็นอุตสาหกรรมที่มีเงินหมุนเวียนมหาศาล เพราะนอกจากมังงะนับพันเรื่องที่ออกขายในญี่ปุ่นแล้ว ยังมีไม่น้อยที่ออกไปดังในต่างประเทศ แต่ละปีนำเงินค่าลิขสิทธ์เข้าประเทศญี่ปุ่นนับหมื่นล้านเยน
มังงะเรื่องหนึ่งที่ดังมากทั้งในญี่ปุ่นและบ้านเรา ก็คือ “นารุโตะ” หรือที่สำนักพิมพ์ในไทย ตั้งขื่อเป็นภาษาไทย เหมือนใช้ส้นเท้าคิด ว่า “นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ” เป็นเรื่องที่เนื้อเรื่องดี ลายเส้นสวย ไม่หนัก อ่านง่าย เนื้อหาชวนติดตาม ผมติดตามตั้งแต่เล่มแรก จนถึงเล่มล่าสุด คือเล่ม 46 มันเปลี่ยนไป! ลายเส้นไม่สวย เนื้อเรื่องแย่ลง (แต่ก็ยังพอไปวัดไปวาได้) เหมือนกับคนเขียนหมดไฟจะเขียนแล้ว วันนี้ผมเลยอยากจะระบายสิ่งที่ขัดใจกับการ์ตูนเรื่องนี้สักหน่อยครับ

[SPOIL ALERT!]

สิ่งที่ขัดใจ 1 - การดำเนินเรื่องทุกอย่างดูง่ายไปหมด คนเขียนบอกหมดทุกอย่าง
ยกตัวอย่างเช่น ตอนที่ 419 หน้า 4 (เล่ม 45) เพนคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาตอนจะบุกเข้าโคโนฮะว่า ”ที่ อิทาจิ กับ คิซาเมะ เล็ดลอดเข้าโคโนฮะได้ง่ายๆ ก็เพราะ อิทาจิ เคยเป็นหน่วยลับของ โคโนฮะ มาก่อน ก็เลยรู้กระบวนการรหัสลับที่จะเล็ดลอดผ่านรัศมีป้องกันไปได้” แถมยังบอกต่ออีกว่า “แต่พวกเราก็มีวิธีการของพวกเราเอง” ขอถามหน่อยเหอะ จะพูดออกมาเพื่ออะไร(วะ) ในเมื่อตอนที่จะบุกเข้าหมู่บ้าน ก็ไม่มีใครมาฟังพวกคุณอธิบายหรอก ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องในตอนนั้เลย อ่านแล้วชวนให้หงุดหงิดเป็นที่สุด
สิ่งที่ขัดใจ 2 - รูป 3 มุม จะวาดทำไมนักหนา?
หนึ่งเล่มมีอยู่ 2-3 รูป จะใส่เข้าไปทำไมเยอะแยะครับ? บางมุมก็วาดแล้วดูไม่ออกว่าทำท่าไม้ตายอะไรกัน แถมลายเส้นมันจะน้อยไปมั้ง? ยิ่งเทียบกับพื้นหลังที่ให้ผู้ช่วยวาด ผมว่ามันเป็นการ์ตูนคนละเรื่องกันเลย

สิ่งที่ขัดใจ 3 - ตัวเอก นึกจะเก่งมันก็เก่งขึ้นมาซะยังงั้น!
ช่วงระหว่าง ภาค 1 กับ ภาค 2 ห่างกันราวๆ 3 ปี คนเขียนนำเรื่องให้ นารุโตะ ไปฝึกกับ จิไรยะ ย้ำ ฝึก 3 ปี พอเริ่มภาค 2 ก็อ่านไม่เจอว่าได้วิชาอะไรใหม่มาแม้แต่วิชาเดียว!! นั่งส่องสาวไปวันๆหรืออย่างไร ถึงจะพอจับเค้าได้ว่า ไปฝึกควบคุมพลังของจิ้งจอกเก้าหางก็เถอะ แต่ตลอด 40 กว่าเล่มที่ผ่านมามันก็ใช้วิชานินจาเป็นแค่ 2 อย่าง คือแยกเงาพันร่าง กับ กระสุนวงจักร ทั้งที่ซาสึเกะมีวิชานินจานับได้ 10 กว่าอย่างแล้ว แต่พอมาหลังจากที่จิไรยะตาย (เล่ม 44) นารุโตะก็ไปฝึกวิชาเซียนกับ เซียนกบ ไอ้คราวนี้ ไม่ถึงเดือนมันก็เก่งจนไปสู้กับตัวร้ายที่เมพสุดๆ อย่างเพนได้สบาย แถมยังได้วิชาโคตรแรงมาอีกต่างหาก อยากจะตะโกนออกมาดังๆว่า “อะไรของเมิง!!!”

สิ่งที่ขัดใจ 4 – ดีไซน์ตัวละครออกทะเล!?
ก็รู้อยู่ว่านึกรูปแบบตัวละครไม่ออก แล้วไอ้ตอนที่ประกาศหาคนออกแบบตัวละครนั่นเอาไปดองเค็มไว้ที่ไหนครับ? มีคนส่งกลับมาเป็นพันเป็นหมื่นใบ หายไปไหนหมด? ตัวประกอบที่ออกมาใหม่ๆถึงได้ดูเอ๋อๆ อย่าง ไรคาเงะ หรือ หน่วยของซามุย ที่วาดออกมาได้ไม่ลงตัวอย่างแรง

[End section of SPOIL]

จากการ์ตูนเกรด A แต่นับวันการ์ตูนยิ่งออกห่างจากความสนุกเข้าไปทุกที ด้วยเหตุผลที่กล่าวไปข้างต้น ตอนนี้ผมเลยให้แค่ C+ แล้วครับ หวังว่ามันคงจะจบในไม่ช้า เพราะคนเขียนคงลืมความสนุกในการเขียนการ์ตูนเหมือนตอนเล่มแรกๆไปแล้ว

ห่อนจะไปอ่านหนังสือสอบ ผมอยากถามคนเขียนว่า "นารุโตะ where are you?"

ปล. นึกไปถึงโคนันอะ สไตล์เดียวกันเลย ตอนแรกสนุกมาก หลังๆกลายเป็นนิยายอ่านยากไปแล้ว

อยากตาย...

2009-05-26T20:41:00.006+07:00

เปล่า... ผมไม่ได้ถูกแฟนทิ้ง ไม่ได้ถูกแม่ด่า อาจารย์ไม่ได้ตี เคมีไม่ได้F และผมก็ไม่ได้เป็นคนที่อยากตาย
แต่ยังมีอีกหลายคนที่อยากตาย "ทำไมถึงอยากตาย?" หลายคนก็อาจจะถามต่อ "ตายแล้วไปไหน?"

ช่วงนี้ข่าวคนฆ่าตัวตายกันเยอะเหลือเกิน เยอะกว่าสมัยผมเด็กๆมาก เป็นข่าวกันแทบทุกอาทิตย์
กระแสฆ่าตัวตายยิ่งมาแรง หลังจากที่อดีตประธานาธิบดี โน มู ฮยอน กระโดดหน้าผา
เพื่อจะแสดง "ความรับผิดชอบ" ในคดีติดสินบนสมัยอยู่ในตำแหน่ง

การฆ่าตัวตายมันก็คงเกิดจากหลายสาเหตุ แต่ผมคิดว่าสามารถแยกประเภทของคนเหล่านี้ออกมาได้เป็น 2 พวกคือ
กลุ่มที่ เครียด เสียใจ เบื่อโลก ถ้าให้ผมเรียกคนประเภทนี้ก็คงเป็นพวก "คิดสั้น" นั่นแหละ
กับอีกกลุ่ม ตายเพื่อแสดงความรับผิดชอบ ถ้าเรียกให้เท่ห์ก็คงเป็นพวกที่ "ตายเพื่อศักดิ์ศรี"

คนกลุ่มแรกผมไม่สนใจครับ ถ้าคิดดีแล้วว่าโลกหลังความตายดีกว่าก็ทำไปเถอะครับ
แต่พวกที่ "ตายเพื่อศักดิ์ศรี" เนี่ย เป็นอะไรที่น่าแปลก
วันนี้ (26พ.ค.) ผมอ่านหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ ก็มีบทความที่น่าสนใจเกี่ยวกับประเด็นนี้
เค้าบอกว่า ชาวตะวันออก (โดยเฉพาะ ญี่ปุ่น-จีน-เกาหลี) จะนิยมฆ่าตัวตายเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อการกระทำผิดใดๆซักอย่างนึง
ในขณะที่ชาวตะวันตกจะยอมต่อสู้ตามระบบกฎหมาย

แต่มันกลับน่าแปลก ชาวตะวันตกที่ยอมรับโทษ กลับมีชีวิตต่อไปด้วยความอดสู ในคุก
ในขณะที่ชาวตะวันออกที่ฆ่าตัวตายมักได้รับการยกย่องนับถือต่อการกระทำนั้น ในโลงศพ
ทั้งที่พวกเค้าไม่ได้ยอมรับต่อการกระทำผิดด้วยซ้ำ!

ศักดิ์ศรีมันช่างสำคัญเสียนี่กระไร
ชีวิตหลังความตายมันช่างน่าพิสมัยกระนั้นหรือ

เมื่อถึงช่วงหนึ่งของชีวิต ผมอาจจะคิดว่าความตายเป็นสิ่งที่ดีก็ได้?
ใครจะไปรู้ แต่ถึงยังไงเราก็หนีมันไม่พ้นอยู่ดี

9 เทคโนโลยีที่ “ของมันจะมา” (ครึ่งแรก)

2009-04-18T21:42:00.004+07:00

1. Android live in a cell phone
ตัวแรกเริ่มจากอะไรที่ใกล้ตัวเรามากๆ นั่นคือ โทรศัพท์มือถือ แล้ว Android มันคืออะไรล่ะ? มันก็คือระบบปฏิบัติการบนมือถือ แต่หลายคนก็ยังงงอยู่ดีว่าไอ้ระบบปฏิบัติการในมือถือนี่มันเป็นยังไง ยกตัวอย่างให้ง่ายที่สุดก็อย่างเช่น Symbian มากมายหลายซีรีย์ส Windows Mobile หรือ Linux หลายคนคงอ๋อตั้งแต่ตัวอย่างแรกแล้วล่ะสิ
Andriod เป็นระบบปฏิบัติการสำหรับมือถือตัวใหม่ที่พัฒนาโดย Google ซึ่งเริ่มแรกนั้นความต้องการของ Google ก็คือการเจาะกลุ่มตลาดโทรศัพท์มือถือ เพื่อที่จะเสริมบริการ อื่นๆของ Google (Gmail, Docs, Maps, etc.) ลงไปได้ง่าย ไม่ต้องไปทำโปรแกรมให้ยุ่งยากในระบบปฏิบัติการอื่นๆ ดังนั้น พื้นฐานของ Android จึงใช้ Java ในการพัฒนา ซึ่งเป็นภาษาโปรแกรมที่ฮิตติดอันดับต้นๆของโลก
หลังจากการเปิดตัวอย่างสวยงามของ T-Mobile G1 ที่เป็นโทรศัพท์มือถือเครื่องแรก ที่ใช้ระบบปฏิบัติการ Android ได้ไม่นาน นักพัฒนาจากทั่วโลกก็ส่งโปรแกรมที่ตนเองพัฒนาขึ้นมาลงใน Android market (คล้ายๆ App Store ของ iPhone) และกฎข้อบังคับก็ไม่เข้มงวดเท่า App Store อีกด้วย
ในปีนี้ก็มีบริษัทผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือหลายบริษัทที่เป็นพันธมิตรกับ Google ในนามของ Open Handset Alliance ก็ได้ออกมาประกาศว่าจะผลิตโทรศัพท์มือถือที่ใช้ Android อย่างแน่นอน สิ่งนี้เอง ทำให้อนาคตของ Android ช่างดูสดใสเสียเหลือเกิน
นอกจากนี้ เมื่อต้นปียังมีข่างออกมาอีกว่า แฮกเกอร์ได้ทำการแฮกระบบปฏิบัติการ Android ลงใน Netbook ได้เป็นผลสำเร็จ โดยใช้เวลาในการดัดแปลงโค้ดเพียงแค่ 4 ชม.เท่านั้น สาเหตุมาจากตัว Android เองมีส่วนที่สนับสนุนการเชื่อมต่อกับฮาร์ดแวร์อื่นๆอยู่แล้ว ทำให้ง่ายต่อการดัดแปลง เหตุนี้เองทำให้เชื่อได้ว่าทาง Google มีแผนที่จะนำ Android ข้ามไปสู่สิ่งที่ใหญ่กว่ามือถือเป็นแน่!

2. Netbook Era
ในตอนนี้อุปกรณ์พกพาอีกอย่างที่กำลังได้รับความนิยมอย่างมากก็คือ Netbook (เน็ทบุ๊ก) หรือเป็น Notebook ขนาดเล็กนั่นเอง ด้วยขนาดหน้าจอเพียง 9”-10” และน้ำหนัก 1 กก แถมราคายังถูกกว่า Notebook ตัวจริงแบบครึ่งต่อครึ่ง ทำให้ Netbook กลายเป็นกระแสมาแรงของปีนี้ไปแล้ว Netbook ถือได้ว่าเป็นนวัตกรรมใหม่เพื่อการพกพาอย่างแท้จริง จุดเริ่มต้นของ Netbook มาจากโครงการ OLPC ก็คือ โครงการที่จะผลิต Notebook ขนาดเล็ก ราคาถูก เพื่อในนักเรียนในประเทศยากจนได้เข้าถึงเทคโนโลยี (ไม่น่าแปลกใจที่ไทยเราก็เป็นหนึ่งในนั้น) โครงการ OLPC ได้ฤกษ์เปิดตัวไปได้ปีเศษๆก็มีเครื่องมามอบให้กับเด็กๆ ขณะนั้นเอง ASUS ก็ไปเหลือบเห็นเข้า แล้วก็คิดว่า “น่าจะขายได้” เท่านั้นแหละครับ ASUS ได้ออก Netbook ตัวแรกของโลกคือ EeePC 700 แล้วก็ดังระเบิดตูมตามไปทั่วโลก เพราะราคาเปิดตัวที่ถูกแสนถูก ราวๆ $300 หรือ 12,000 บาท ทำให้ขายได้มากกว่า 3แสนเครื่องภายในเวลาแค่ 4 เดือน
พอเวลาล่วงเข้าปี 2008 Intel เจ้าพ่อแห่งวงการ Computer Chipset ก็ได้ออก Mobile CPU ตัวใหม่ออกมา แล้วก็เป็นไปตามคาดคือ ASUS ได้นำ Atom มาใส่ลงไปใน EeePC แล้วก็ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าอีกรอบ จนบริษัทอื่นเห็นท่าว่าตลาดนี้จะรุ่ง จึงผลิต Netbook ของตัวเองออกมาบ้าง จนในปี 2008 เพียงปีเดียวก็มียอดจำหน่ายรวมกันมากกว่า 25 ล้านเครื่องเข้าไปแล้ว
Netbook ของแต่ละยี่ห้อคลานตามกันออกมา จนถึงตอนนี้ เกือบ 10 ยี่ห้อเข้าไปแล้ว ส่วนคนที่ยิ้มแหยๆมากที่สุดก็คือ Intel ผู้ผลิตชิปเซต Atom ที่ตอนนี้ผลิตไปมากกว่า 40 ล้านชิ้น แต่ถึงกระนั้น Intel เองก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก เพราะ Atom นั้นถูกออกแบบมาสำหรับโทรศัพท์มือถือ ไม่ใช่ทำมาผลิต Netbook อย่างที่เห็นๆกันอยู่ เซ็งเรื่องนี้ไม่เท่าไหร่ แต่ที่ Intel เซ็งที่สุดเห็นจะเป็นกำไร เพราะเนื่องจากราคาของชิปเซตที่ถูก ทำให้กำไรลดน้อยลงไปด้วย
และในตอนนี้ ทาง Intel ก็ได้วางแผนที่จะออกชิป Atom แบบ Dual-core ภายในปีหน้า (2010) ซึ่งก็ค่อนข้างแน่ชัดว่าเส้นทางของ Netbook ยังคงไปต่อได้อีกยาวแน่นอน

3. Windows 7 "Finished Vista"
หลังจากที่พี่บิ๊กในวงการไอทีอย่าง Microsoft ออกระบบปฏิบัติการ Windows Vista ในปี 2006 ก็แทบได้รับเสียงตอบกลับมาจากผู้ใช้ทันทีว่า ช้ามาก ถึงระบบต่างๆภายในจะดีขึ้นมากกว่า XP ก็ตาม ทำให้ล่าสุด (ธันวาคม2008) Windows Vista จึงมีส่วนแบ่งตลาดเพียง 15% ในขณะที่ Windows XP ยังคงจำนวนผู้ใช้ไว้ได้ที่ 70% และ Mac OS X ก็ได้โอกาสตีตื้นมาที่ 6%
ความล้มเหลวในครั้งนั้น ทำให้ Microsoft รู้สึกตื่นตัวและจำต้องออกระบบปฏิบัติการตัวใหม่ที่ดีกว่า Vista ให้เร็วขึ้นจากแผนเดิมในปี 2011 จึงต้องเลื่อนขึ้นมาเป็นปี 2009 แทน ในชื่อว่า Windows 7
Windows 7 นั้นนับได้ว่าเป็น Vista ฉบับสมบูรณ์ก็ไม่ผิดนักเนื่องจากความแตกต่างด้านรูปร่างหน้าตากับ Vista ยังไม่มากนัก ที่พอจะสังเกตได้ก็เพียง taskbar ที่ดูแปลกตาไป แต่สิ่งที่ทำให้แตกต่างกันอย่างมาก คือประสิทธิภาพ ซึ่งหลังจากที่ Microsoft ได้ออกตัว Beta ออกมาให้โหลดกันไปทดลอง ก็มีบทวิเคราะห์ วิจารณ์ออกมามากมาย และเสียงส่วนใหญ่ก็จะเป็นการชมถึงประสิทธิภาพในการใช้งาน ที่ดีกว่า และเร็วกว่า Windows XP ซะอีก ในครั้งนี้ Microsoft จึงตั้งความหวังอย่างมากที่จะดึงผู้ใช้ Windows XP ให้เปลี่ยนมาใช้ Windows 7 แทน แน่นอนว่ารวมถึงผู้ที่เปลี่ยนใจไปใช้ Mac แล้วด้วย
กำหนดเปิดตัว Windows 7 ภายในสิ้นปีนี้ ทำให้ความฝันที่จะปลุกความยิ่งใหญ่ของ Microsoft กลับคืนมาอีกครั้ง หลังจากแผ่วไปในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา น่าจะเป็นไปได้ ถ้าไม่เกิดโรคเลื่อนขึ้นในการเปิดตัวแล้วล่ะก็ รับรองได้เลยว่าความหวังของ Microsoft คราวนี้เป็นจริงแน่นอน

4. SSD Rocks!!
สำหรับ SSD หรือชื่อเต็มๆก็คือ Solid State Drive ซึ่งเป็นเทคโนโลยีการเก็บข้อมูลสำรอง (ศัพท์ทางคอมเรียก Secondary Storage) แบบใหม่ที่จะเข้ามาแทนที่ Hard Drive แบบจานหมุนในไม่ช้านี้
Solid State Drive นั้นเพิ่งเริ่มจะมาพัฒนากันจริงๆจังๆเมื่อ 1-2 ปีที่แล้วนี้เอง จุดเริ่มต้นก็คือความสำเร็จของ Netbook ที่มียอดขายถล่มทลาย แล้วไส้ในของมันก็ใช้ SSD เป็นหน่วยความจำสำรองแทน HDD นั่นเอง ถึงแม้ในตอนนั้นความจุจะเพียง 8 GB แต่ก็ทำให้ SSD เริ่มเป้นที่รู้จักในวงกว้าง เพราะจุดเด่นของมันก็คือ กินไฟน้อย น้ำหนักเบา ไม่มีส่วนเคลื่อนไหวที่เราต้องคอยระวังไม่ให้กระแทก แถมมี Access time ในระดับเดียวกับ RAM เรียกได้ว่าคลิ๊กปุ๊บ ก็มาปั๊บ ทำให้ SSD เป็นที่นิยมใช้ใน Netbook หรือ Notebook รุ่นที่ประหยัดพลังงานมากกว่า HDD แบบเดิมๆ
แต่ถึงจะมีข้อดีที่โดดเด่น แต่ก็มีข้อเสียไม่ใช่น้อยเหมือนกัน อย่างแรกเลยคือเรื่องราคาที่จะแพงกว่า HDD ถึง 5 เท่า (โดยประมาณ) ข้อเสียอันดับต่อมาก็คือเรื่องความจุ ถึงตอนนี้ ความจุมากที่สุดของ SSD ยังได้เพียงแค่ 256 GB (มีขนาด 1 TB แล้วแต่ยังไม่ออกจำหน่าย และราคาก็คงแพงมหาโหด) และข้อเสียอย่างสุดท้ายก็คือ ขีดจำกัดในการอ่าน-เขียนข้อมูลจะอยู่ที่ราวๆ 1-2 ล้านครั้งเท่านั้น หลังจากนั้นก็จะเริ่มเสื่อม (ขึ้นอยู่กับคุณภาพของชิป) ข้อเสีย 2 อย่างแรกนั้นแก้ได้ไม่ยาก เพียงแค่ SSD เป็นที่นิยมมากขึ้น เทคโนโลยีการผลิตก็จะถูกลง และขนาดก็จะใหญ่มากขึ้น แต่เรื่องขีดจำกัดในการอ่าน-เขียนข้อมูลที่ยังต้องรอเทคโนโลยีใหม่กันต่อไป
อนาคตของ Solid State Drive จะเป็นอย่างไรต่อไปนั้นยังไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่นัก แต่ตอนนี้ก็กำลังเติบโตขึ้นอย่างช้าๆ Notebook หลายรุ่นก็เริ่มมี option SSD ให้เลือกแทน Hard Drive แล้ว เส้นทางสู่แสงสว่างของ SSD จึงเริ่มโผล่ให้เห็นรำไรอยู่ข้างหน้า

เรื่องของเทคโนโลยีใหม่ๆยังไม่หมดเพียงเท่านี้นะครับ สำหรับครึ่งหลัง คงจะมาอัพเร็วๆนี้ครับ

สุดยอด Firefox Add-ons ของข้าพเจ้า

2009-03-22T22:41:00.004+07:00

อัพคราวนี้ไม่มากความครับ แค่อยากแบ่งปันความเจ๋งของ Firefox Add-ons หลายๆตัวเท่านั้นเอง

การเรียงลำดับตามตัวอักษร ไม่ได้เรียงตามความชอบแต่อย่างใด (ความชอบของผมจะวงเว็บไว้ด้านหลัง)

1. Adblock Plus (4ดาว)

ตัวนี้ไม่ต้องกล่าวถึงกันมากครับ เพราะคนไหนใช้ Add-ons ก็แทบจะมีกันทุกคน มันคือ add-on สำหรับบล็อก pop-up อันน่ากวนใจทั้งหลาย ที่ชอบเด้งหน้าต่างใหม่ขึ้นมาตลอดเวลา สามารถกันได้ประมาณ 90% เลยทีเดียวนะครับ (ประเมินจากการใช้งานของผมเองครับ :P) ที่จะกันไม่ได้ก็คงแค่ pop-up ที่เป็น JavaScript เท่านั้นเองครับ

2. Colorful Tabs (4ดาว)

add-on ตัวนี้อยู่ในประเภทช่วยการแสดงผลครับ ก็คือการเปลี่ยนสีให้ต่างๆกันไปในแต่ละแท็บ เหตุผลก็คล้ายๆกับการที่เราใช้ marker สีๆเน้นข้อความตอนอ่านหนังสือสอบแหละครับ ที่สีจะช่วยในการจดจำมากขึ้นนั่นเอง นอกจากนี้ยังสามารถใส่ภาพพื้นหลัง ในส่วนของแท็บได้อีกด้วย สวยอย่างงี้ ไม่ใช้ได้ไง

3. Download Statusbar (4ดาว)
เรื่อง download นี่คงขาดไม่ได้สำหรับการใช้ browser ในปัจจุบันไปแล้วดังนั้น add-on ตัวนี้จึงช่วยในการแสดงผลสำหรับสิ่งที่เรากำลังดาวน์โหลดอยู่ ทำให้การดาวน์โหลดเป็นเรื่องสะดวกขึ้นมากครับ

4. DownThemAll! (5ดาว)

Add-on ตัวนี้ก็ตามชื่อเลยครับ "ดาวน์โหลดมันให้เกลี้ยง!" มันก็คือโปรแกรมช่วยดาวน์โหลดนั่นเอง ความสามารถก็เทียบเท่า IDM เ้ลยนะครับ สามารถเร่งความเร็วในการดาวน์โหลดได้เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว ด้วยวิธีการแสนธรรมดาก็คือการสร้างการเชื่อมต่อเพิ่มขึ้นนั่นเอง ใช้ดี ไม่มีสะดุด แล้วจะหยุดใช้ได้ไง!

5. Firebug (5ดาว+)
เพื่อ Web developers โดยเฉพาะครับ ใครเป็นนักพัฒนาเว็บแล้วไม่รู้จัก หรือไม่เคยใช้ Firebug นี่จะโดนหาว่าเชยเอาได้ง่ายๆ มันคือ console เพื่อดู source code ของเว็บ และสามารถแก้ไข code ได้เลยทันที(ทุกเว็บ) แบบ real-time สุดยอดของจริงครับ! รายละเอียดนี่ต้องลองโหลดไปเล่นกันเอาเองครับ เยอะและสุดยอดมากๆ

6. FlashGot (4ดาว)
หลายคนอาจจะคุ้นเคยกับการใช้ IDM หรือ FlashGet แล้วไม่อยากเปลี่ยนไปใช้ DownThemAll! ก็มีข่าวดีครับ เพราะ FlashGot คือคำตอบของคุณ! มันจะช่วยจัดการให้โปรแกรมช่วยดาวน์โหลดทั้งหลายทั้งแหล่ที่มีอยู่ในเครื่องคุณให้สามารถเชื่อมต่อกับ Firefox ได้ เจ๋งใช่มั้ยล่ะ

7. Foxmarks Bookmark Synchronizer (5ดาว)
ถ้าคุณมีเครื่องคอมพิวเตอร์หลายเครื่อง แล้วการใช้ bookmark ที่สุดแสนจะสับสน เพราะเครื่องนี้มี แต่อีกเครื่องกลับไม่มี ปัญหานี้จะหมดไป ถ้าคุณใช้ Foxmarks! มันจะช่วยจัดการ sync bookmark ทั้งหมดใน Firefox ของคุณทุกเครื่องให้เหมือนกันหมด (แน่นอนว่าทุกเครื่องนั้นต้องมี Foxmarks ถึงจะ sync ได้) สุดยอดไปเลย ซาร่า! แต่....ความสุดยอดมันยังไม่หมดเพียงแค่นั้น เจ้า Foxmarks ยังช่วยแนะนำการ tag bookmark ของคุณได้อีกด้วย!!!
**ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็น Xmarks แล้ว เพราะไม่ได้มี add-on แค่ Firefox อีกต่อไป แต่มีทั้ง Safari และ Opera (ถ้าจำไม่ผิดนะ) โอ้ววว สุดยอดจริงๆ**

8. Google Toolbar (5ดาว)
สุดยอด Add-on ของ Google เค้าล่ะครับ ใครใช้งาน Google ทั้ง Gmail, Docs, Calendar และอื่นๆคงจะขาดเจ้าตัวนี้ไม่ได้แน่นอน นอกจากจะชวยเพิ่มประสิทธิภาพในการค้นหาแล้ว (ค้นหาได้มากมายหลากหลายแบบ) ยังมีลูกเล่นเจ๋งๆอีกนับสิบ ลองดูครับ แล้วคุณจะหลงรักมัน!

9. Greasemonkey (4ดาว)
ลองใช้ add-ons มาหลายตัวแล้วไม่ถูกใจ? งั้น Greasemonkey ตัองเข้าตาคุณอย่างแน่นอน มันคือ Add-on ที่สามารถนำสคริปอื่นๆมาลงเพิ่มเติมได้เอง แน่นอน คุณจะเขียนสคริปขึ้นมาเองก็ได้! โดยใช้ภาษา JavaScript เพียงไม่กี่บรรทัด นอกจากนี้ยังมีสคริปอีกนับหมื่นที่ userscripts.org ให้คุณได้ลอง ใช้ Greasemonkey ตัวเดียวอยู่!!!

10. Ubiquity (5ดาว+)
Add-on ตัวนี้เทพขั้นสุดครับ มันคือสุดยอดของ Firefox add-ons เลยครับ หลักการของมันก็คือ คืน คีย์บอร์ดแก่ผู้ใช้งานครับ หากคุณเบื่อการใช้เมาส์สลับไปมากับคีย์บอร์ดล่ะก็...ubiquity จะทำให้คุณรักมันจนหมดใจ คุณสามารถใช้งานหลากหลาย ทั้งส่งอีเมล search Google หาวิดีโอใน Youtube หรือจะ Tweet และอีกมากมาย (มีเครื่องคิดเลขด้วยนะเอ้อ) เพียงแค่มีคีย์บอร์ดเท่านั้น ต้องลองให้ได้ครับ!

11. Undo Closed Tab Button (5ดาว)
Add-on ตัวสุดท้าย แต่ความสามารถอยุ่อันดับต้นๆเลยครับ หลายคนคงเบื่อกับการนั่งกด ctrl+shift+T เพื่อย้อนแท็บที่เคยปิดไปแล้ว หรือหลายคนอาจจะชอบเปิดแท็บทิ้งไว้มากๆจนงง เพราะกลัวว่าปิดไปแล้วจะเปิดหาอีกทีไม่เจอ เจ้าปุ่มนี้ช่วยได้ครับ! มันจะช่วยจดจำแท็บที่คุณเคยปิดไปได้มากสุดถึง 99 แท็บ แล้วยังเลือกเปิดคืนแท็บที่เคยปิดไปแล้วอย่างง่ายดาย ทีนี้ก็ไม่ต้องเปิดแท็บค้างไว้เยอะจนงงอีกต่อไป!!

จบแล้วครับ สำหรับสุดยอด Firefox Add-ons ของผม หากเพื่อนๆคนไหนมี Add-on น่าสนใจก็อย่าลืมแบ่งปันกันด้วยนะครับ

ปล. จริงๆก็มีตัวที่เจ๋งๆเยอะกว่านี้ แต่หลายคนอาจจะไม่ค่อยได้ใช่ เลยเอาแค่ตัวที่น่าจะมีประโยชน์สำหรับคนส่วนใหญ่ครับ

Yesterday, kub.

2009-03-09T12:00:00.001+07:00

a: วันก่อนคับ
b: ทำไมวะ
a: ไปสยามมาคับ
b: แล้วไงวะ
a: เดินผ่านหญิง เค้าหันกลับมามองเลยคับ
b: โห เมิงหล่อมาก !
a: ป่าวคับ เหยียบตีนเค้า

a: แล้ววันก่อนคับ
b: ทำไมวะ
a: ไปเที่ยวกลางคืนมาคับ
b: เออ เปนงัยวะ
a: หิ้ว ญ กลับมาคนนึงคับ
b: โหย เปยงัยวะ
a: นม งี้ดูไม่ได้เลยคับ
b: เห้ยทำนมหรอวะ
a: เค้าไม่ให้ดู คับ

a : แล้ววันก่อนคับ
b: ทำไมวะ
a: เมาเหล้าคับ
b: เหย ธรรมดาๆ
a: แล้วปวดฉี่ คับ
b: แล้วทำไงวะ
a: เลยไปฉี่ตรงศาลพระภูมิ
b: เห้ย แล้วไหว้รึป่าว
a: กลับมาจู๋บวมเลยคับ
b: เมิงไม่ไหว้อะดิ
a: ซิบหนีบจู๋ คับ

a: แล้ววันก่อนคับ
b: ทำไมวะ
a: วาเลนไทน์คับ
b: เปนไงๆ
a: ผู้หญิงที่คณะวิ่งถือดอกไม้มาหาผม ทุกคนเลย
b: โห เมิงป๊อปมากเลยนะเนี่ย
a: ป่าวคับ เค้าเอามาขาย

a: แล้ววันก่อนคับ
b: ทำไมวะ
a: ไปคัดตัวนักวิ่งมาคับ
b: เออ เปนงัยวะ
a: 100 ม. ผมวิ่งได้ 4 วิ คับ
b: โห หยั่งงี้ติดทีมชาติเลยนะเนี่ย
a: วิที่ 5 ล้มคับ

ที่มา: Rising’s Blog
by fwd mail

ถึง กระทรวงไอซีทีที่รัก

2009-02-15T14:38:00.005+07:00

ปล. (ปฐมลิขิต) เนื้อหาทั้งหลายในบทความนี้ไม่เกี่ยวข้องกับวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมาแต่อย่างใด
ปล. (ปฐมลิขิต) ข้อความหลังจากนี้ทั้งหมดได้ถูกส่งไปยังกระทรวงไอซีทีแล้วผ่านทางอีเมล์ของผม

*********

ต้องการจะแจ้งเตือนการปิด(บล็อก)เว็บไซต์ไม่เหมาะสมครับ

เมื่อวาน (14 ก.พ.) ผมได้เข้าไปยังหน้าเว็บไซต์เกี่ยวกับพระบาทสมเด็จสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของ wikipedia ภาษาอังกฤษ
http://en.wikipedia.org/wiki/Bhumibol_Adulyadej
แล้วก็พบว่าถูกบล็อกโดยกระทรวงไอซีที ผมสงสัยว่าบล็อกหน้าเว็บนี้ด้วยเหตุอันใด
ผมจึงลองเข้าไปยังหน้าเพจนั้นด้วยวิธีการอื่น และลองอ่านบทความภาษาอังกฤษนั้นดู

จากที่อ่านบทความนั้น ผมก็พบส่วนหนึ่งของบทความที่อาจจะขัดกับกฏหมายของประเทศไทย
ซึ่งสิ่งนั้นผมก็ยอมรับได้ เนื่องจากผู้ที่ส่งบทความในส่วนนั้นไปอาจเป็นชาวต่างชาติ
ซึ่งเป็นไปได้ที่จะไม่เข้าใจกฏหมายไทย หรือความเคารพนับถือของชาวไทยที่มีต่อพระมหากษัตริย์

แต่สิ่งที่ผมยอมรับไม่ได้คือ ทำไมต้องปิดกั้นไม่ให้คนไทยได้รู้ ได้เห็นในสิ่งที่มันผิดนั้น
แล้วช่วยกันแก้ไขให้มันถูกต้อง แล้วพวกคุณ(กระทรวงไอซีที) ก็ปล่อยให้คนไทยซึ่งรู้ไม่มีโอกาสแก้อยู่อย่างนั้น
และยอมให้ชาวต่างชาติอื่นๆเข้าไปดูบทความที่มันผิดไปจากความเป็นจริงนั้นได้
ปล่อยให้ชาวโลกเข้าใจสิ่งที่ผิดว่ามันถูกต้องอยู่อย่างนั้น ทั้งที่คนไทยจำนวนมาก
และส่วนใหญ่เ้ป็นปัญญาชน (อย่างน้อยก็ต้องอ่านภาษาอังกฤษออก) รู้ และพร้อมที่จะเข้าไปแก้ไขตรงส่วนนั้นได้

พวกคุณ(กระทรวงไอซีที) ต้องการให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงต้องตกอยู่ในความเข้าใจผิดของต่างชาติอย่างนั้นหรือ?
พวกคุณอ่านตรงส่วนที่น่าจะขัดต่อกฏหมาย ก็คิดว่ามันไม่ดีแล้วก็บล็อกเลยอย่างงั้นหรือ? พวกคุณจบอะไรมา?
หากพวกคุณจะบล็อกเว็บโป๊ เว็บขายของผิดกฏหมาย อะไรแบบนั้นผมก็ไม่ว่าหรอกนะ แต่การที่คุณมาปิดกั้นสายตาชาวไทย
แล้วไปถ่างตาชาวต่างชาติให้เห็นสิ่งที่มันไม่ดี และมีผลต่อสถาบันอันสูงส่งของไทยนั้น แล้วอย่างนี้
เมื่อไหร่ชาวไทยจะพัฒนาให้ทัดเทียมกับชาวต่างชาติได้ครับ?

ผมมีทางแก้ไขเหตุการณ์ข้างต้นอยู่วิธีนึง คือการทำหน้าเว็บเพจไปคั่นไว้ก่อนที่จะเข้าไปยังห้นาเว็บไซต์ที่มีปัญหา
โดยอาจมีข้อความว่า "บางส่วนของเว็บไซต์ที่คุณกำลังจะเข้าไป มีเนื้อหาไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการชม"
หรือจะอะไรกด็ตามแต่ คนไทยไม่ได้โง่หรอกนะครับ พวกคุณต่างหากล่ะ ที่ไปปิดกั้นให้คนไทยโง่อยู่

อีกประเด็นหนึ่งที่ผมสังเกตเห็น เมื่อตอนที่จะเข้าไปหาอีเมล์เพื่อติดต่อร้องเรียนเรื่องข้างต้น
คือเว็บของกระทรวงไอซีที http://www.mict.go.th/main.php?filename=index
สิ่งที่ผมต้องการคืออีเมล์ แล้วมันอยู่ตรงไหนครับ? ผมต้องใช้เวลากว่า 10 นาทีในการหาว่า อีเมล์เพื่อติดต่อมันอยู่ตรงไหน
ทำไมถึงไม่มีอยู่ใน"ส่วนติดต่อเรา"? ในส่วนนั้นมีแต่แผนที่ สมุดโทรศัพท์ สมุดเยี่ยม(จะมีไปทำไม[วะ])
ส่วนที่ผมไปหาอีเมล์นี้มาได้ คือส่วน"แจ้งเรื่องร้องเรียน" แถมอยู่ในหมวดย่อย "ร้องเรียนเกียวกับข้าราชการ" อีกต่างหาก ไม่เกี่ยวกันเลย ถูกมั้ยครับ

ผมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่า นี่คือเว็บไซต์ของกระทรวงที่ดูแลด้านเทคโนโลยีของประเทศไทย เหมือนให้เด็กม.ปลายทำ
ฟ้อนต์ที่ใช้แค่ในหน้าแรกก็นับได้ 6-7 ฟ้อนต์แล้ว แถมส่วนแถบเมนูด้านซ้าย กับเนื้อหาด้านขวา ก็แตกต่างกันจนแทบจะเป็นคนละเว็บไซต์กัน
เมนูก็ยากจะเข้าถึงโดยไม่ผิดพลาด แถมยังอยู่ในส่วนที่ไม่ควรจะอยู่อย่างที่กล่าวไปแล้ว แถมการจัดแบ่ง division ในหน้าเว็บก็เละจนน่าเกลียด
นี่คือเว็บไซต์ที่ควรจะดีที่สุดของประเทศไทยไม่ใช่หรือ? อย่างน้อยที่สุดก็ควรจะดีที่สุดในส่วนราชการด้วยกัน? แล้วนี่คืออะไรครับ?

"ไอซีที โฉมใหม่ ครบถ้วน ทันสมัย พร้อมให้บริการ" ไม่จริงเลยซักอย่างเดียวครับ

ทางกระทรวงสามารถติดต่อกลับมายังอีเมล์นี้ได้ตลอดเวลาครับ

ขอบพระคุณที่อ่านจนจบครับ

15 กุมภาพันธ์ 2552

ปล. ถ้าอีเมล์ฉบับนี้ส่งไปไม่ถูกต้องตามหน่วยงานที่รับผิดชอบ รบกวนช่วยส่งไปยังหน่วยงานที่รับผิดชอบด้วย ขอบพระคุณเป็นอย่างสูง
ปล. หากเป็นไปได้ กรุณาให้ท่านผู้มีอำนาจ และหัวสมัยใหม่(ย้ำ! หัวสมัยใหม่) ได้อ่านข้อความร้องเรียนของผมข้างต้นด้วย
ปล. ถ้าเจ้าหน้าที่คนที่อ่านคนแรกไม่บล็อกข้อความร้องเรียนของผมซะก่อนนะ
ปล. ถ้าพิมพ์ผิดพลาดก็ขออภัยครับ ไม่มีเวลาตรวจทาน

*********

หวังว่าข้อความร้องเรียนนี้คงเข้าที่ประชุมของกระทรวงเร็วๆนี้ครับ (แต่ผมว่าอย่างเร็วคงเดือนหน้า)

ปล. (ปัจฉิมลิขิต) จริงๆมีเรื่องอื่นที่ทำค้างไว้ตั้งแต่ต้นเดือน คงจะเอามาลงหลังจากสอบเสร็จ
ปล. (ปัจฉิมลิขิต) สงสัยว่าบทความนี้ต้องมีผลกับการสมัครงานของผมอย่างแน่นอนที่สุด

เครื่องบินตก กับ ปลากระป๋องบูด

2009-01-25T23:40:00.006+07:00

ช่วงนี้ติด Air Crash Investigation มากเลยครับ

จริงๆแล้วเนี่ย ผมเป็นคนชอบเครื่องบินมาตั้งแต่เด็กแล้วครับ ความฝันวัยเด็กก็ต้องเป็นนักบินอย่างไม่ต้องสงสัย ผมเลยค่อนข้างจะศึกษาเครื่องบินอย่างจริงจัง ชอบเอาแบบพิมพ์เขียวของเครื่องหลายรุ่น หลายแบบมาดู ศึกษาหลักการทำงานของระบบภายในคร่าวๆ ศึกษาปุ่มและคันโยกต่างๆในห้องนักบิน ถึงขนาดว่าถ้าให้ผมนั่งเป็นกัปตันผมก็ (อาจจะ) นำเครื่องขึ้น (Take off) จนนำเครื่องลงตามปกติ (Landing) ได้

ช่วงนี้เหมือนเกิดอาการจิตตกเล็กน้อยครับ งานมีเยอะ แต่ไม่ค่อยได้ทำ กลับเกิดอารมณ์ อยากตามใจตัวเองขึ้นมา นั่งหาใน Youtube ว่ามีรายการอะไรเกี่ยวกับเครื่องบินบ้าง โดยเฉพาะสารคดี อยากเพิ่มความรู้ (ที่ไม่ค่อยมีความหมาย) ให้มากขึ้น จึงเริ่มค้นจากรายการ Seconds from Disaster ของ National Geographic Channel ซึ่งผมเคยดูมาก่อนแล้ว นั่งดูไปหลายตอน นั่งกด Related Videos ไปเรื่อยๆจนเจอรายการ Air Crash Investigation เข้าครับ

รายการ Air Crash Investigation จะเป็นรายการเกี่ยวกับอุบัติเหตุทางอากาศยานครับ ของช่อง National Geographic Channel เช่นเดียวกัน (รุ้สึกใน True Vision ก็มี) โดยจะมีการจำลองเหตุการณ์เครื่องบินตกขึ้นมา สร้างแบบจำลองในคอมพิวเตอร์ แสดงการบินตั้งแต่เกิดเหตุขัดข้อง จนเครื่องตก นอกจากนี้ยังมีการให้นักบิน (น่าจะเป็นนักบินจริงนะ) มาจำลองเหตุการณ์ในเครื่อง simulator แถมยังพานักแสดงมาอีกมากมาย
แสดงเป็นผู้โดยสารในเครื่องบิน ซึ่งก็คงใช้เครื่องจำลองในส่วนโดยสารอีกเช่นกัน (เหมือนที่หนังหลายเรื่องใช้) เพื่อจำลองเหตุการณ์ ที่ผมดูบ้างทีถึงกับอึ้ง ไปเหมือนกัน บีบหัวใจอย่างถึงที่สุด เหมือนกับได้นั่งดู United 93 ที่ไม่ซ้ำแบบกัน หลายสิบเรื่อง ล้วนแต่น่าตกใจ และใจหายทั้งสิ้น

สิ่งที่ผมชอบมากของรายการนี้ ก็คือ การสืบสวนหาเหตุของอุบัติเหตุนั้นครับ

ทำไมการสืบสวนหาสาเหตุของอุบัติเหตุทางเครื่องบินนั้นจึงสำคัญ?

ทำไมต้องสอบสวนสืบสวนกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ใช้เงินไปมหาศาล เพื่อหาคำตอบให้ได้?

จริงอยู่ว่าเครื่องบินแทบจะเป็นพาหนะที่ปลอดภัยที่สุดในโลก อัตราการเกิดอุบัติเหตุแต่ละครั้งนั้น ไม่เกิน 1 ใน 100 ล้าน แต่ความเสียหาย และความสูญเสียแต่ละครั้งมันมากเกินกว่าที่จะให้อภัยได้ การเกิดเหตุการณ์แบบเดียวกันซ้ำสองจึงเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ในวงการการบิน ความปลอดภัยต้องอยู่ที่ระดับ 150% ตลอดเวลา การตรวจเช็คต้องไม่ผิดพลาด อะไหล่ทุกชิ้นต้องถูกเปลี่ยนตามกำหนด เกินไม่ได้แม้แต่นาทีเดียว

แต่ถึงอย่างไรก็ตาม อุบัติเหตุก็เกิดขึ้นจนได้ เมื่อเกิดเหตุขึ้นมาแล้วจึงต้องมีการสอบสวน เพื่อหาจุดผิดพลาดของบุคคล อุปกรณ์ คอมพิวเตอร์ หรืออะไรก็ตาม ที่จะทำให้เกิดเหตุซ้ำขึ้นมาอีก ยกตัวอย่างเช่น
อุบัติเหตุครั้งหนึ่งในปี 1972 ที่อเมริกา เครื่องบินแบบ McDonnell Douglas MD-11 รุ่นล่าสุดใหม่เอี่ยม (ในตอนนั้น) ของสายการบิน American Airlines เที่ยวบิน 96 ที่ขณะกำลังไต่ระดับอยู่ก็เกิดรูโหว่ใหญ่ทางด้านหลังของเครื่องบิน เพราะประตูช่องสัมภาระมีระบบการล็อกที่ไม่ดี ทำให้ประตูเกิดเปิดออกขณะที่กำลังไต่ระดับ พื้นห้องโดยสารถูกดูดที่นั่งหลุดออกไป 2 แถว เครื่องบินควบคุมแพนหางไม่ได้ เพราะสายไฮโดรลิกที่อยู่ใต้พื้นห้องโดยสารถูกตัดขาด โชคยังดี ที่ที่นั่ง 2 แถวนั้นไม่มีโดยสาร และกับตันสามารถนำเครื่องลงจอดได้อย่างปลอดภัย ไม่มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นั้น

หลังจากเรื่องครั้งนั้น NTSB และ FAA จึงได้มีการแจ้งเตือนไปที่บริษัทผู้สร้างเครื่องบิน (McDonnell Douglas) ให้มีการปรับปรุงเครื่องบิน 2 ส่วน คือระบบล็อกประตูสัมภาระ และการวางสายไฮโดรลิก เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ซ้ำสอง

แต่แล้ว... มันก็เกิดขึ้น

สายการบิน Turkish Airlines เที่ยวบิน 981 ที่ใช้เครื่องบินรุ่นเดียวกัน เกิดเหตุการณ์เดียวกัน ระหว่างลดระดับ ในเที่ยวบิน อิสตันบูล – ลอนดอน แต่ครั้งนี้แย่ยิ่งกว่า นักบินไม่สามารถควบคุมเครื่องได้ จึงตกใกล้ๆปารีส ผู้โดยสารและลูกเรือรวม 346 คน ไม่มีผู้รอดชีวิต

ทุกคนจงเกิดคำถามว่า ทำไม? ทำไม? และ ทำไม?

สาเหตุก็เพียงเพราะว่าบริษัทผู้ผลิตไม่ต้องการแก้ไขให้เสียเวลาและเงิน เนื่องจากช่วงนั้นเกิดการแข่งขันทางด้านการบินอย่างสูง บริษัท McDonnell Douglas ต้องการเอาชนะคู่แข่งอย่าง Boeing ที่กำลังจะเปิดตัวเครื่องรุ่น 747 ออกมา จึงไม่ทำการแก้ไขข้อบกพร่องเพียงเล็กน้อย (แต่มีคนตายไป 346 คน) เพื่อให้เสียเวลาการผลิต เพิ่มต้นทุนค่าออกแบบใหม่ และเสียเวลาการเปิดตัวเครื่องบินออกไป

ทั้งที่ก่อนจะเกิดเหตุการณ์ครั้งแรก (1972) หลายอาทิตย์ ทางหัวหน้าวิศวกรที่ออกแบบประตูช่องสัมภาระให้กับ MD-11 (เป็นบริษัทข้างนอก) ได้ส่งจดหมายแจ้งเตือนข้อผิดพลาดของระบบล็อกที่สามารถทำให้ประตูเกิดเปิดออกมาได้ระหว่างบิน แถมตอนที่ทดสอบเครื่องต้นแบบในการทนแรงดัน ก็มีเหตุการณ์ที่ประตูนี้เปิดออกมาอีกด้วย (มีวิดีโอถ่ายเก็บไว้เลยทีเดียว) ถึงกระนั้น บริษัทก็ยังไม่ยอมแก้ไข เนื่องด้วยเหตุผลข้างต้น
เพียงแค่นั้นเอง เพียงแค่เห็นเงินสำคัญกว่าชีวิต

หลังจากเหตุการณ์นั้น McDonnell Douglas ก็ถูกปรับเงินจำนวนมหาศาล และสุดท้ายก็ถูก Boeing ซื้อไป (แข่งดีนัก โดนซื้อเลยเป็นไง)

แต่ประเด็นมันไม่ได้มีอยู่เพียงแค่นั้นครับ

เรื่องที่เกี่ยวเนื่องมาถึงบ้านเรา ในบ้านเราก็มีเหตุการณ์เครื่องบินตกเช่นกัน หลายครั้งด้วย เสียชีวิตไปหลายสิบหลายร้อยคน แต่ทำไมครับ ไม่มีใครออกมาสืบสวนหาสาเหตุกันหน่อยหรือ พอเครื่องบินทหารขัดข้อง ตกกลางป่า หายสาบสูญ ค้นหาแล้วค้นหาอีก ก็ยังไม่เจอ ตนถึงวันนี้ก็ปีกว่าเกือบสองปีแล้ว เลิกค้นหาไปนานแล้ว ทางการก็ออกมาบอกเพียงแค่ว่า เครื่องยนต์ขัดข้องอย่างนั้นหรือ? แล้วคุณจะให้มันเกิดเหตุการณ์อย่างนั้นซ้ำสองหรืออย่างไร
หรืออย่างเหตุการณ์ ปลากระป๋องบูดอย่างที่เป็นข่าวในตอนนี้ก็เช่นเดียวกัน ปัดความรับผิดชอบกันไปมา ผมเห็นในข่าวแล้วรู้สึกสังเวชเกินทน ทำไมเราถึงไม่เห็นคุณค่าของมนุษย์บ้าง มองไปทางไหนก็มีแต่วัตถุ เห็นแต่เงิน ไม่เห้นความสำคัญของชีวิตมนุษย์

ที่เราได้รับความเป็นวัตถุนิยมมาจากต่างชาติ แต่ทำไมชาวต่างชาติจึงเห็นคุณค่าของมนุษย์มากกว่าสิ่งของ

แล้วคุณล่ะ เห็นสิ่งของมีค่ามากกว่าเพื่อนมนุษย์รึเปล่า?

ปล.ตอนแรกกะจะมีต่อจากนี้อีกครับ แต่เดี๋ยวจะยาวไป เอาแค่นี้ดีกว่า
ปล.2 จริงๆดู Air Crash Investigation มาเกือบๆ 20 ตอนแล้ว ถ้ามีโอกาสวันหลังจะมาเล่าอีก (Youtube Playlists)
ปล.3 ถึงตอนนี้ก็ยังฝันอยากเป็นนักบินอยู่ครับ แต่ว่าความเป็นไปได้มันริบหรี่เหลือเกิน

Truewifi อะไรกันนี่??

2008-12-31T17:17:00.003+07:00

เพิ่งเจอมาสดๆร้อนๆเมื่อกี๊นี้เลยครับ ต่อเข้าtruewifi ได้ก็มาพิมพ์เล่าเรื่องนี้เลย

ตอนนี้อยู่ Majorcineplex รัชโยธิน

คือว่าผมได้ Truewifi 3 month unlimited แถมมากับ Vaio
ในใบusername บอกว่าต้องลงทะเบียนครั้งแรกภายใน 31-Dec-2008
ไอ้เราก็คนไม่อยากเสียสิทธิ์แต่แถวบ้านก็ไม่มี Truewifi ที่ม. ก็ KUWIN เร็วโคตรอยู่แล้ว
ก็เลยหาโอกาสมาเปิดใช้ให้ช้าที่สุด(จะได้ใช้ได้นานๆ)
ความหมายคือมันต้องหมดอายุวันนี้(31ธันวา) ตอน 23:59:60 น. ถูกมั้ยครับ?

แต่...!!! ดันเข้าไม่ได้ ระบบมันบอกว่า 'username has expired'

เฮ้ย!! หมดได้ไง(วะ) วันนี้ก็วันทีี่ 31 ธันวา เวลาก็ยังไม่

ช่างเทคนิก หรือพนักงานออก username พลาด หรือไม่ฉลาดอย่างไร พอเข้าไปเช็ค usage time ในเว็บ

ดันกลายเป็นว่าต้อง login ก่อน 31-Dec-2008, 00.00.00 ก็คือวันนี้ตอนเที่ยงคืน
ซึ่งมันผ่านไปแล้ว!!!
แล้วมันผิดตรงไหน?
มันก็ผิดตรงที่ว่าถ้าหากเป็นวันหมดอายุที่ make sense แล้วก็จะเป้นตามที่ผมบอกข้างบน
เลยเกิดอาการ "หมดอายุก่อนจริง 24 ชม...."

เรื่องอย่างงี้มันต้องร้องเรียนกับท่านเปาครับ เลยโทรไปหา Operator(ทั่นเปาตรงไหนเนี่ย)

แต่ก็ยังดีครับที่ช่างเทคนิก(อีกฝ่าย) คิดได้ make sense พอ
เค้าจึงจัดการเลื่อน expired date ให้มาอีก 1 วัน

รอดไป... ได้ใช้ truewifi ฟรีอีก 3 เดือน เย่!! (จะได้ใช้คุ้มมั้ยเนี่ย -*-)

Review Sony Vaio SR25S

2008-12-27T16:28:00.008+07:00

สำหรับ Vaio เครื่องนี้ซื้อมาได้เดือนกว่าแล้วครับ แต่ไม่มีเวลามา review ซักที

ช่วงนี้เลยถือโอกาสสอบเสร็จมา review ซะเลย

Specifications

CPU: Intel® Core™ 2 Duo Processor P8400 (2.26GHz)

Chipset: Intel® PM45

RAM: DDR2-800 2GB (1 slot available) --ซื้อมาเพิ่มอีก 2 GB

HDD: SATA 250GB TOSHIBA (5400rpm)

Graphics: ATi Mobility Redeon™ HD 3470 with 128MB (DDR3) Dedicated memory

Screen: 13.3" Wide (16:10) WXGA 1280x800 Pixel TFT, Clear Bright LCD (white LED)

Sound: Intel® High Definition Audio, Built-in speakers (stereo), Built-in microphone (monaural)

Wireless: Intel® WiFi Link 5100 AGN, Bluetooth 2.0+EDR

Ethernet: 1000BASE-T/100BASE-TX/10BASE-T

Optical Drive: DVD±RW/±R DL/RAM drive

Card Reader: SD/MMC reader slot (SDHC compatible), Memory stick slot

Other: 1.3Mpixel Built-in camera, 2xUSB port, i.LINK (IEEE 1394) 4-pin, 56 kbps modem, port VGA port, Headphones jack, Microphone jack

Battery: Li-Ion 6-cell 4800MAh

OS: Microsoft Windows Vista® Home Premium with Service Pack 1

Weight & Dimension: 1.96 kg (with 6-cell battery), 315x34x233.8 mm

Price 49,900 TH฿ (Incl. VAT)

Build & Design

เป็น notebook ที่สวยอันดับต้นๆในใจเลยทีเดียว ออกแบบได้ลงตัว ใครๆเห็นก็ต้องเหลียวหันกลับมามองอีกรอบ

เรียกได้ว่าสวยบาดใจ body ใช้ Magnesium Alloy ตามสมัยนิยม ดีไซน์ข้อต่อจอเป็นแบบท่อ ดูกลมกลืนกับตัวเครื่อง

ด้านขวาของท่อเป็นปุ่มเปิด-ปิด ที่จะมีลักษณะพิเศษเล็กน้อยคือ เวลาใช้งานเครื่องก็จะมีไฟสีเขียวเรืองขึ้นมา

แต่ถ้าอยู่ใน sleep
mode ไฟก็จะเป็นสีส้มวูบวาบ สวยงามมาก นอกจากนี้ก็คือ จะกดเปิดเครื่องไม่ได้ถ้าไม่เปิดฝาพับขึ้นมาเสียก่อน

ส่วนด้านซ้ายเป็นรูเสียบสายชาร์ต

การประกอบของเครื่องก็ค่อนข้างเรียบร้อยดี ไม่มีจุดที่ยวบยาบให้สัมผัสได้ เว้นแต่ตรงแบตเตอรี่ที่เหมือนจะหลวมๆเล็กน้อยซึ่งก็ไม่ได้เป็นปัญหามาก

Input & Output Ports

ด้านหน้า: สวิตช์เปิด-ปิด wireless พร้อมไฟ, memory stick slot และ SD/MMC slot

ด้านขวา: DVD-RW drive, 2xUSB port และ Ethernet + modem port ที่มีฝาปิดอยู่ครับ

ด้านซ้าย: Microphone jack, Headphones jack, Heat vent, VGA port, i.LINK port และ ExpressCard/34 slot

ด้านหลังมีแค่แบตเตอรี่เท่านั้นครับ

Screen

จอของเครื่องนี้เป็นแบบ LED Blacklit ครับ ซึ่งเป็นเทคโนโลยีให้แสงสว่างกับหน้าจอแบบใหม่ที่สว่างกว่า และประหยัดพลังงานมากกว่าแบบ CCFL เดิมครับ

จอของเครื่องนี้ก็สว่างแบบได้ใจมากๆ แต่ก็เป็นจอกระจก ทำให้มีแสงสะท้อนอยู่บ้าง ซึ่งก็ไม่ได้มากมายเหมือน notebook บางรุ่น

ส่วนความละเอียดของจอก็เป็นขนาดมาตรฐานคือ 1280x800 pixel ข้อพับจอที่เป็นแบบท่อ ก็แข็งแรง ไม่มีอาการหลวม แล้วก็ไม่มีตัวล็อกหน้าจอให้รำคาญตาเวลาใช้

แต่มีจุดที่ต้องระวังเล็กน้อย คือจอบางมาก เวลาจับก็ต้องเบามือนิดนึง มีจุดติอีกเล็กน้อยคือจอมันจะอมเหลืองนิดๆ แต่ก็เหมาะสำหรับดูหนังครับ จะสบายตากว่า แต่ถ้าจะทำงานด้านภาพก็อาจจะไม่ค่อยเหมาะนัก (ตอนแรกก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่รุ่นพี่ที่เป็นช่างภาพบอก ถึงเพิ่งสังเกตเห็น)

Speakers & Audio

เครื่องนี้ลำโพงเล็กมากครับ เป็นขีดๆข้างละ 2 ขีดซ้าย-ขวา เหนือคีบอร์ด แต่พลังเสียงนี่เรียกได้กว่าเกินตัวครับ ดังพอใช้ได้เลยทีเดียว ถึงจะดังไม่เท่า หลายๆรุ่นที่มีลำโพงแบบ Surround

ส่วนเรื่องคุณภาพเสียง ก็จัดอยู่ในระดับธรรมดา ไม่ได้เด่นอะไรมาก แต่เปิดสุดก็ไม่แตกเหมือน notebook ถูกๆหลายยี่ห้อ

Keyboard & Touchpad

คีบอร์ดของรุ่นนี้ก็กลายเป็นแบบมาตรฐานของ Sony เป็นที่เรียบร้อย คือคีย์บอร์ดแบบยกตัว ที่หลายๆคนคิดว่าเลียนแบบ Macbook มา

แต่จริงๆแล้วไม่ใช่นะครับ เพราะคีย์บอร์ดแบบนี้มีมานานแล้ว และผู้ผลิตหลายเจ้าก็เอามาใช้ได้หลายปีแล้ว Apple ไม่ใช่ผู้เริ่มต้น

จุดเด่นของคีบอร์ดรุ่นนี้คือกดง่ายมาก และสำหรับคนที่เล็บยาวก็จะไม่ทำให้เล็บลงไปติดในร่องของคีบอร์ดด้วย

ส่วน Touchpad ก็มีขาดใหญ่สะใจ Scroll ได้ทั้งทางแนวตั้ง และแนวนอน ความฝืดก็อาจจะมากไปซักหน่อย

ปุ่มก็มีขนาดใหญ่ กดง่าย ออกจะแข็งเล็กน้อย (รุ่นนี้ไม่มี Finger print reader)

Performance & Benchmarks

เครื่องนี้ใช้ Platform Centrino™2 ของ Intel ครับ ซึ่งประกอบด้วย 3 ส่วนคือ

Intel® Core™ 2 Duo (Penryn)
Intel® PM/GM/GS 45 chipset
Intel® WiFi Link 5100/5300 AGN

ประสิทธิภาพโดยรวมถือว่าดีกว่ารุ่นก่อนเยอะทีเดียว ทั้งการ Encode Video เล่นเกม ดูหนัง หรือทำงานหนักๆอื่นๆได้สบายหายห่วง

แถมประหยัดพลังงานดีกว่าเดิมอีกด้วย CPU รุ่นนี้มี L2 Cache ที่ 3MB และ FSB 1066MHz ทำให้สามารถดูหนัง HD 1080p ได้สบายหายห่วง ส่วนหนึ่งเพราะว่ามีการ์ดแสดงผลช่วยประมวลผลภาพด้วย

ส่วนการ์ดแสดงผล ATi Mobility Redeon™ HD 3470 ถือได้ว่าอยู่ในระดับล่างๆ แต่ก็สามารถเพิ่มประสิทธิภาพการแสดงผลได้ดีและทำให้สีของภาพสดขึ้นด้วยเทคโนโลยี Avivo™ ของ ATi การใช้การ์ดแสดงผลของ ATi นั้น ทาง Sony คงต้องการเน้นให้รุ่นนี้ทางด้าน Home Entertainment มากกว่าจะเป็น Gaming Notebook

เรื่องการเล่นเกมนั้นก็สามารถเล่นเกมที่ไม่ใหม่มากได้ (ปรับไม่สุด) เท่าที่ลองกับ Call of Duty 5: World at War ก็สามารถปรับความละเอียด 1280*800 และออปชั่นแบบต่ำสุด ได้ Framerate ที่ประมาณ 30-40 fps ก็ถือว่าพอใช้ได้แล้วครับ หรือถ้าเป็นเกมเมื่อ 3-4 ปีที่แล้ว เช่น Half-Life 2 ก็สามารถปรับเกือบสุดได้เลย

สำหรับแรมที่เพิ่มมาเป็น 4 GB นี่ก็ช่วยได้มากครับ ทำให้ระบบเสถียรมากขึ้น และการ์ดจอก็ดูดแรมไปแชร์มากขึ้นด้วย (ดูดไปตั้ง 1.2GB o_O') ทางที่ดีผมก็แนะนำเลยครับว่าควรจะซื้อแรมเพิ่มอีก 2 GB เพราะถ้าแรมแค่ 2 GB คงทำอะไรๆได้ไม่ถนัดนักใน Vista

คะแนน Windows Experience Index ได้ base score มาที่ 4.7 คะแนน ถือว่าดีมากสำหรับ notebook ในกลุ่ม Ultraportable เลยครับ

คะแนนจาก WPrime32M

โปรแกรม WPrime ค่อนข้างอิงกับปริมาณ Main Memory หรือ RAM ดังนั้นเวลาที่ได้อาจจะเร็วขึ้น (1 วินาทีโดยประมาณ)

Notebook(CPU)	WPrime32M time
Sony Vaio SR25S (Core 2 Duo P8400 @ 2.26GHz)	36.056s
Lenovo IdeaPad U330 (Core 2 Duo P7350 @ 2.0GHz)	38.222s
Toshiba Satellite U405 (Core 2 Duo T8100 @ 2.1GHz)	37.500s
Lenovo T61 (Core 2 Duo T7500 @ 2.2GHz)	37.705s
Dell Studio 15 (Core 2 Duo T5750 @ 2.0GHz)	41.246s
HP TouchSmart tx2 (Turion X2 Ultra ZM-86 @ 2.4GHz)	34.940s
HP Pavilion dv4t (Core 2 Duo T9600 @2.8 GHz)	26.972s

คะแนนจาก PCMark05

Notebook	PCMark05 Score
Sony Vaio SR25S (2.26 GHz Core 2 Duo P8400, ATi Redeon HD 3470)	4,583 PCMarks
Lenovo IdeaPad U330 (2.0 GHz Core 2 Duo P7350, ATi Redeon HD 3450)	4,801 PCMarks
Dell XPS M1330 (2.0GHz Intel Core 2 Duo T7300, NVIDIA GeForce Go 8400M GS)	4,591 PCMarks
Dell XPS M1530 (2.20 GHz Intel T7500, Nvidia 8600M GT 256MB)	5,412 PCMarks
Dell Studio 15 (2.0 GHz Core 2 Duo T5750, Intel X3100)	3,998 PCMarks
HP TouchSmart tx2 (2.4GHz Turion X2 Ultra ZM-86, ATI Radeon HD 3200)	3,488 PCMarks
HP Pavilion dv4t (2.8GHz Intel T9600, Nvidia 9200M GS 256MB)	5,463 PCMarks

คะแนนจาก 3DMark06

Notebook	3DMark06 Score
Sony Vaio SR25S (2.26 GHz Core 2 Duo P8400, ATi Redeon HD 3470)	2,049 3DMarks
Lenovo IdeaPad U330 (2.0 GHz Core 2 Duo P7350, ATi Redeon HD 3450)	2,056 3DMarks
Dell XPS M1330 (2.0GHz Intel Core 2 Duo T7300, NVIDIA GeForce Go 8400M GS)	1,408 3DMarks
Dell XPS M1530 (2.20 GHz Intel T7500, Nvidia 8600M GT 256MB)	4,332 3DMarks
Dell Studio 15 (2.0 GHz Core 2 Duo T5750, Intel X3100)	493 3DMarks
HP TouchSmart tx2 (2.4GHz Turion X2 Ultra ZM-86, ATI Radeon HD 3200)	1,685 3DMarks
HP Pavilion dv4t (2.8GHz Intel T9600, Nvidia 9200M GS 256MB)	1,741 3DMarks
Toshiba Satellite U405 (2.1GHz Intel T8100, Intel X3100)	539 3DMarks

ผลทดสอบจาก HD Tune

ความเร็วในการโอนข้อมูลเฉลี่ยที่ประมาณ 45 MB/s และความเร็วในการเข้าถึงข้อมูลที่ 18.0 ms ถือว่าอยู่ในระดับความเร็วปกติ

Features

เครื่องนี้ Feature นิดหน่อยครับ นั่นก็คือปุ่ม Mode มีไว้สำหรับเป็น quick lunch โปรแกรมต่างๆที่เรา set ค่าไว้

โดยมี 3 โหมดหลักๆ คือ Business Mode, Personal Mode และ Entertainment Mode ซึ่งแต่ละโหมดก็จะมี shortcut ให้ 5 โปรแกรม ทั้งหมดก็คือสามารถตั้งโปรแกรมได้ 15 โปรแกรม (3*5)

ซึ่งจะมีปุ่มทั้ง 5 อยู่ถัดจากปุ่ม mode ซึ่งเราสามารถกดปุ่ม Setting เลือก Background, shortcut หรือสามารถเปลี่ยนชื่อ mode เองก็ได้

Shortcut ทั้ง 5 จะแสดงอยู่บน desktop ของเครื่องเรา ซึ่งเรามารถที่จะกดจากหน้าจอ หรือจากปุ่มก็ได้ ผมว่าก็เป็น Feature เจ๋งๆที่สะดวกดีครับ

ส่วนอีก 1 Feature ที่ไม่ค่อยมีกันคือ HDD Protection ครับ คือการป้องกัน HDD เสียหายจากการกระแทก ด้วย sensor จับความเคลื่อนไหวนั่นเอง

สามารถเลือกระดับการป้องกันได้ 3 ระดับ Low, Mid, High

Battery

ถ้าใช้พิมพ์งานและเล่นอินเตอร์เน็ตใน Balance mode ความสว่างจอ 50% จะใช้ได้ราวๆ 2ชม.50นาที ออกจะน้อยไปซักหน่อย ถ้าใช้งานหนักหน่อยพวกดู DVD ปรับความสว่างสูงสุด (เปิด Wi-fi) ใน Performance Mode ก็จะใช้ได้ 2ชม.22นาที ก็ดูหนังได้จบเรื่องนึงพอดี มีเวลาเซฟงานอีกนิดหน่อย แต่ถ้าใช้เล่นเกมหรือทำงานแบบหนักๆนี่คงไม่ถึง 2 ชม.แน่นอนครับ (ยังไม่เคยลอง) ส่วนเวลาชาร์ตนี่ก็นานมากๆครับ คือราว 4ชม.กว่าๆ คาดว่าคงเป็นเพราะต้องการที่จะให้ถนอมแบตฯล่ะมั้งครับ

Heat & Noise

ความร้อนที่ปล่อยออกมาจากเครื่องในการใช้งานทั่วๆไปก็แทบจะไม่รู้สึกครับ เสียงพัดลมก็เบามาก ลมที่ออกมาจาก vent ก็แค่อุ่นๆ

เสียงอ่านแผ่น DVD ดังกว่าพอสมควร ความร้อนแถวๆคีบอร์ดด้านซ้ายจะเริ่มเห็นชัดเจนก็ตอนใช้งานหนักๆ พวกเล่นเกมหรือ encoding Video ที่จะร้อนจนรู้สึกได้ เสียงพัดลมก็จะดังขึ้น (แต่ก็ยังเบาอยู่ดี) ลมที่ปล่อยออกมาก็ค่อนข้างร้อนมาก ถ้าเอามือไปอังนี่ก็สะดุ้งได้เหมือนกัน ส่วนจะวางบนตักก็คงพอไหวตอนที่จะทำงานทั่วไป

ส่วนการระบายความร้อนก็ต้องบอกได้คำเดียวว่า ดีเยี่ยม สามารถระบายความร้อนจาก 75°c มาอยู่ที่ 50°c ภายในเวลาราวๆ 2 นาทีเท่านั้น! เรียกได้ว่า Platform Centrino 2 ของ Intel ไม่ทำให้ผิดหวังเลยครับ

Conclusion

ด้วยราคาระดับนี้ หลายคนอาจจะคิดว่าแพง แต่ด้วยตรายี่ห้อของ Sony ใน Design ที่ใครๆก็ต้องเหลียวมอง บวกกับ Feature เจ๋งๆอย่าง Mode

ผมว่าก็เป็น notebook ที่คุ้มค่ากับราคาค่าตัว 49,900 บาท มากๆครับ

ข้อดี

ดีไซน์สุดเฉียบ ใครเห็นก็ต้องชอบ
Keyboard ใช้งานง่ายและ Touchpad ไซส์พี่บิ๊ก
จอ LED สว่างบาดตา สีสดบาดใจ
ปุ่ม shortcut เพิ่มความสะดวกในการใช้งาน
Software ที่แถมมาด้วยมากมาย สาธยายไม่หมด
น้ำหนักและขนาดกำลังพอดี สะดวกในการพกพา
Platform Centrino 2 เร็ว แรงงง!!!
ระบายความร้อนของเครื่องได้อย่างรวดเร็ว
มี card reader ถึง 2 slot (MS และ SD/MMC)

ข้อเสีย

แบตเตอรี่ใช้ได้ไม่นานเท่าที่ควร และชาร์ตนาน
USB แค่ 2 port (ทำให้ต้องขวนขวายหา Bluetooth Mouse มาใช้)
ไม่มี HDMI port
Windows Vista® ของแท้ (ไม่สามารถลง OS อื่นได้ จะหมดประกัน)

ปล1. ขอบคุณข้อมูล Benchmark ของ notebook รุ่นต่างๆจาก http://www.notebookreview.com/reviews/

ปล2. ขอบคุณรูปภาพเกือบทั้งหมดจาก http://techxcite.com/content.php/4/1425/%E0%B8%97%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%9A+Sony+VAIO+SR17SN/

สวัสดี ใบขับขี่

2008-12-27T01:24:00.000+07:00

เรื่องก็คือวันนี้ไปสอบใบขับขี่มาครับ เลยอยากมาเล่าประสบการณ์อันสุดแสนจะหลากหลายอารมณ์ครั้งนี้ให้รู้กัน

เริ่มตั้งแต่ตื่นเช้ามาก ราวๆ 6โมงกว่า เพราะพี่ที่สอนขับรถนัดให้ไปถึงร้านตอน 7 โมง
ไอ้กูรึก็ไปถึงตรงเวลา(late ราวๆ30วิ) พี่ทั่นก็ยังไม่มาถึงเลยต้องไปหาอะไรกินที่ 7-11 มาประทังชีวิต
จน 7 โมง 20 นั่นแหละ พี่แกถึงจะขับรถกระบะมา แต่ก็ยังดีที่มีสาวมารอด้วยอีกคนนึง

จากนั้นพี่ก็ขับไปเอาใบรับรองแพทย์ของอีกคนนึง ที่ไม่ได้เตรียมไป ร้านสอนขับรถเลยต้องไปทำให้
ประเด็นของตอนนี้มันก็อยู่ที่ว่า คลินิกที่ไปเอาใบรับรองแพทย์มันอยู่ในตลาด รถเยอะ แถมจอดเละเทะอีก
พี่ทั่นก็เลยมักง่ายมั่ง เจอช่องจอดปุ๊บเสียบเลย ช่องว่างที่ควรจะจอดได้ 2 คันพี่แกก็จอดซะเต็มเหยียด
แล้วระหว่างที่รออยู่ก็มีพ่อค้าคนนึงขับรถมา แล้วก็อยากจะจอดที่ๆเราขวางทางอยู่ ก็เลยมาเคาะกระจกให้ไปขยับให้หน่อย
ไอ้เราจะปฏิเสธก็กระไรอยู่ แต่เกียร์ธรรมดานี่ไม่เคยเรียนซะด้วย เอาวะ...! ลองซักหน่อย
ว่าแล้วก็สลับที่นั่งไปขับ เปลี่ยนเกียร์ปุ๊บ ปล่อยคลัชท์เร็วเกิน ทำเครื่องดับไป 2 รอบ
มีสาวนั่งอยู่ข้างหลังด้วย โคตรอาย(ก็กูขับเป็นแต่ออโต้อะ ไม่เครื่องพังก็บุญโขแล้ว -*-)
ขยับเข้าที่ได้ก็ดันไปเฉี่ยวรถที่จอดอีกฝั่งนึงเข้าซะอีก แต่ดีที่ไม่เป็นรอย (เฮ่อ...)

แนะนำ 1. อย่าทำเครื่องดับต่อหน้าสาวครับ โชว์ลาวแต๊ๆ
แนะนำ 2. มาตรงเวลา บางทีก็ไม่ได้รู้สึกดี

พอเอาใบรับรองแพทย์มาได้ก็ต้องขับกลับไปที่ร้านอีกรอบ รอรับคนที่เหลือ ประเด็นถัดมาก็คือเจอสาวเอเชีย(ที่ไม่ใช่ไทย)
จะไปสอบด้วยครับ มากับแฟน(คนไทย) เป็นคู่ที่น่ารักดีทีเดียว ไอ้เรามองแรกๆก็นึกว่าเกาหลีไม่ก็ ญี่ปุ่นแน่ๆ แต่ไม่น่าใช่จีน
(คุยกับแฟนก็ภาษาอังกฤษ สำเนียงก็ดีด้วย ทำให้รู้สึกว่าอยากมีแฟนเป็นต่างชาติขึ้นมาทันที ภาษาคงจะดีขึ้นแน่ๆ)
แต่ก็ยังไม่ชัวร์ ไอ้จะเข้าไปถามก็ไม่กล้า แฟนเค้าอยู่ แล้วจะถามแฟน ก็ไม่กล้าอีกอะแหละ กูป๊อด - -“
เอาเป็นว่าแนวๆเอเชียตะวันออก เลยไม่ได้คิดมาก นั่งกระบะท้าย ไหลยาวไปถึงกรมขนส่งจังหวัดปทุมธานี

ไอ้ขนส่งปทุมฯเนี่ย จะเรียกว่าอยู่กลางทุ่งนาก็ไม่ผิด ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นจังหวัดปริมณฑล ดูห่างไกลความเจริญสุดๆ(ยังดีที่มีร้านข้าวแกงขาย)
พอไปถึงก็ต้องรอคนอื่นซีรอกซ์สำเนาบัตรประชาชน กับสำเนาทะเบียนบ้าน ระหว่างนั้นก็เลยคุยกับพี่ที่มาดูถึงได้รู้ว่าสาวที่กุคิดว่าเกาหลีเนี่ยจริงๆแล้วเป็นชาว..
มองโกเลีย!!! มองโกเลีย...อ่านไม่ผิดหรอก ถิ่นกำเนิดของเจงกิสข่านผู้เกรียงไกรนั่นแหละ
เกิดมาเพิ่งเคยเจอคนมองโกเลียครับ ตื่นเต้นดีใจนิดๆ (จะตื่นเต้นทำไมเนี่ย) จริงๆก็คงจะมาเรียนที่ม.รังสิตนั่นแล

หลังจากที่ยื่นสำเนาทั้ง2อย่างกับใบรับรองแพทย์ดเรียบร้อยแล้วก็ต้องรอเข้ารับการสอบ
การสอบแบ่งออกเป็น 3 หมวดใหญ่ๆด้วยกัน
1. ทดสอบสมรรถภาพร่างกาย
2. ทดสอบทฤษฎี
3. ทดสอบปฏิบัติ
การทดสอบก็เรียงตามลำดับเลย คือต้องทดสอบสมรรถภาพร่างกายก่อน ซึ่งก็จะมี 3 การทดสอบย่อย
1.1 วัดปฏิกิริยาตอบสนอง
1.2 วัดสายตาทางลึก
1.3 วัดสายตาทางกว้าง
การทดสอบวัดปฏิกิริยาตอบสนองก็คือ จะมีกล่องวงจรอยู่ 1 กล่องอยู่ห่างจากเราราว 3 เมตร ที่เต่อกับแป้นคันเร่งกับเบรกที่เท้าเรา
ในกล่องวงจรจะเป็นไฟสัญญาณกับแถบหลอด LED สีอีก 1 แถว วิธีการทดสอบก็จะต้องเหยียบคันเร่งก่อน (ไฟสีเขียวจะติด)
เหยียบคันเร่งไปเรื่อยๆ ซักพักหลอก LED ก็จะมีไฟสีเขียวพุ่งขึ้นตามแถบ เราก็จะต้องเหยียบเบรกให้ทันก่อนที่จะถึงช่วงที่ LED เป็นสีแดง
ซึ่งช่วงนี้ก็จะมีระยะเวลา 0.75 วินาที(เร็วมาก) ถ้าเหยียบเบรกไม่ทันก็สอบตก กลับบ้านได้เลย
ไอ้เราก็ตื่นเต้น พอตอนสอบดันเหยียบเบรกไม่โดนซะงั้น - -“(อายอีกแล้ว) ยังดีที่เค้าให้แก้ตัวอีกรอบ คราวนี้ก็ไม่พลาด ชิวๆ

พอมาทดสอบอันที่ 2 ก็ไม่มีอะไรมากครับ กล่องวงจรอันเดียวกันด้านบนกล่องจะมีแท่งพลาสติก(น่าจะพลาสติก) 2 แท่ง
แท่งทางขวาติดอยู่กับที่ เราต้องทำก็คือกดรีโมต(ขึ้น-ลง)ให้แท่งทางซ้ายเลื่อนมาอยู่ในแนวเดียวกับแท่งด้านขวา
อันนี้ก็ผ่านมาแบบชิวๆ

การทดสอบถัดมาก็เป็นวัดสายตาทางกว้าง การวัดก็จะคล้ายๆที่เรียนชีวะม.5 (ที่ให้เอาแท่งสีเลื่อนจากหางตามาเรื่อยๆจนกว่าจะบอกสีได้)
อันนี้ก็จะคล้ายๆกัน แค่ไฮโซกว่า เพราะเป็นเครื่องวัดโดยเฉพาะ คือคนคุมสอบจะเป็นคนกดเลือกไฟสี(แดง-เหลือง-เขียว)ที่จะติดตรงหางตา
สิ่งที่เราต้องทำคือ ตามองตรงแล้วตอบสีที่คนคุมสอบกดให้ถูก 2 ใน 3 ครั้งก็จะผ่าน
จริงๆมันก็ไม่ควรจะยากเท่าไหร่หรอก ไอ้ที่ยากก็คือมันมีทั้งด้านซ้ายและขวา เลยสับสนเล็กน้อย แต่ก็ยังชิวๆอยู่ ผ่านมาแบบไม่ยากเย็นนัก

ส่วนสาวมองโกเลียก็ทำให้ทุกคนที่มาสอบฮือฮาพอสมควรเลย เสียงคุยเงียบลงทันทีทันใดเลย แถมสอบผ่านทุกอันได้ในรอบเดียวด้วย

แนะนำ 3. แบบทดสอบเหยียบแบรกนี่น่ากลัวสุด ต้องมีสมาธิพอสมควร
แนะนำ 4. ใครตาบอดสีก็ซวยไป...

พอก่อนจะสอบภาคทฤษฎีเนี่ย เค้าก็จะมีอบรมให้ก่อน ราวๆ 2 ชม. เกี่ยวกับกฎ กติกา มารยาททั้งหลาย ซึ่งก็ฟังสบายๆ ไม่น่าเบื่อ เพราะเป็นวิดีโอ
แล้วก็จะมีอีกส่วนที่บรรยายโดยเจ้าหน้าที่ ซึ่งก็ไม่น่าเบื่ออีกเช่นกัน พี่แกมีมุขตลอด ฮา หึหึ ได้เรื่อยๆ
ไอ้ตรง 2 ชม.นี้ เนื้อล้วนๆ ควรจะต้องใจฟังให้ดี(แต่ไม่ต้องจด เพราะเอาเข้าสอบไม่ได้) เอาเป็นว่าไม่ต้องอ่านอะไรมาก่อน ฟังอันนี้ 2 ชม. ก็ผ่านภาคทฤษฎีแล้ว

เรื่องที่นึกไม่ถึงอีกอย่างก็คือ ขนส่งปทุมฯใช้ระบบ e-Exam!! ก็คือระบบสอบโดยใช้คอมพิวเตอร์นั่นเอง แถมยัง random ข้อสอบเองด้วย คือข้อสอบน่าจะมีเกิน 50 ข้อ แล้วเครื่องมันก็จะสุ่มมา 30 ข้อ
วิธีใช้เครื่องก็ไม่มีปัญหา เพราะเค้าอธิบายตั้งแต่ตอนอบรม ไอ้ปัญหาก็คือตอนเข้าไปสอบต้องแลกบัตรประชาชนกับ e-card
(ในการ์ดเค้าจะใส่ข้อมูลของเราลงไป ตอนสอบก็เสียบเข้าไปในเครื่อง) ดันลืมเอาบัตรประชาชนมา -*- โอ้วววว!!!!! (Scan ทำสำเนาเมื่อคืน เลยลืมเอาใส่กระเป๋าตัง)
เอาล่ะสิทีนี้ เกิดอาการตุ๊มๆต่อมๆ เค้าจะให้สอบมั้ยเนี่ยยย หรือต้องกลับบ้านหว่า ปรากฏว่าเดินเข้าไปพี่คนคุมแกก็ไม่ว่าอะไรเลย โล่ง....
ตอนทำก็ขำๆ ไม่ยาก แต่จอมันทำมุมองศาไม่ค่อยดี มองลำบาก ใช้เวลาไปราวๆ 9 นาที 30 ข้อ ต้องถูก 75% หรือ 23 ข้อขึ้นไป
ก็ทำถูกไป 26/30 ซึ่งก็ไม่ได้ผิดจากที่คิดไว้ เพราะทำไม่ได้ 3-4ข้อ เกี่ยวกับการต่ออายุบัตรไรซักอย่างเนี่ย ตอบมั่วเลย ไม่ต้องคิดมาก
ถึงไม่ผ่านก็แก้ตัวได้อีกรอบอยู่ดี(ต้องรอจนคิวสอบหมด ถึงจะได้แก้ตัว) แถมรอบๆตึกก็โปสเตอร์แนะนำกฎ สัญญาณ สัญลักษณ์ แปะเต็มไปหมด ใครตกก็แย่แล้ว
พอผ่านก็รับบัตรคิวสอบปฏิบัติ

สาวมองโกเลียเค้าก็มีข้อสอบภาษาอังกฤษให้ทำ แต่คุยกับแฟนเค้า(ตอนเที่ยงๆเริ่มกล้า) ก็บอกว่าศัพท์ยากมาก ไม่รู้ไปคุ้ยศัพท์จากที่ไหนมาออก รอบแรกได้ไป 16/30
พอมารอบ 2 พี่ทั่นติวอีท่าไหนไม่รู้ได้มา 27/30 เล่นเอาอึ้งไปนึดนึงเหมือนกัน เก่งเหมือนกันนะเนี่ย

แนะนำ 5. บัตรประจำตัวประชาชน ไม่ต้องเอาไปก็ได้ แต่ติดตัวไว้ก็ปลอดภัยดี (ตรงข้ามกับแฟนเนอะ)

กินข้าวเสร็จรอสอบตอนบ่าย รอคิวสอบที่ 74 อธิบายก่อน ท่าสอบมี 3 ท่า
3.1 หยุดเทียบทางเท้า ทางซ้าย
3.2 จอดเข้าช่อง ทางด้านซ้าย(ขนานกับถนน)
3.3 ถอยหลังทางตรง
ไอ้เราก็กังวลกับท่าสอบแรกมาก เพราะฝึกมาหน่อยเดียว แถมห้ามหยุดรถจนกว่าจะถึงเส้นที่กำหนดอีก เลยออกอาการกระสับกระส่ายเลยทีเดียว
ส่วนอีก 2 ท่าที่เหลือนี่ไม่ยาก เพราะฝึกมาเยอะแล้ว ยิ่งท่าที่ 3 นี่แทบไม่ต้องมองหลังเลยยังได้
อีกอย่างที่กังวลคือถ้าตกก็ต้องมาสอบซ่อมหลังปีใหม่ (แต่ยังดีที่ซ่อมแค่ท่าที่ตก)
แต่ความเซ็งที่ต้องรอนานนี่มันสุดยิดจริงๆ รอคิวตั้งแต่บ่ายโมง กว่าจะได้สอบก็บ่ายสามกว่าๆ ตอนนั้นเครียดมาก ต้องไปซื้อหมากฝรั่งมาเคี้ยว(จากร้านโชว์ห่วยแถวนั้น)
ต้องรออย่างเดียวจริงๆ น่าเบื่อขั้นเทพ พอถึงตอนที่เค้าเรียกหมายเลขนี่ก็ต้องไปเอารถวนมารอ (จะมีรถต่อคิวอยู่แล้ว) ตอนขับมาต่อคิวไม่มีอะไร
แต่คันข้างหน้านี่ เพิ่งจะเคยมาขับคันนี้หรือไงไม่รู้ (เห็นว่าเป็นรถเช่ามา) ต้องให้มีคนมาฝึกเข้าเกียร์ธรรมดา เข้าเกียร์มันคงไม่เท่าไหร่หรอก
**แต่ปกติเนี่ย แค่เข้าเกียร์เฉยๆรถมันก็จะออกตัวช้าๆอยุ่แล้ว** พี่แกคึกเหยียบคันเร่งด้วย เสยรถในลานจอดไป 2 คัน ทำเอาตกใจแว๊บ เพราะมันเล่นเกิดข้างหน้าแบบจะๆ
ก็น่าจะให้ตกได้เลยนะเนี่ย = =’ ขนาดยังไม่ทันสอบยังขับชนซะแล้ว (ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าสอบผ่านรึเปล่า แต่ขอให้ไม่ผ่าน เดี๋ยวไปชนชาวบ้านเข้าจะแย่)

ตอนนี้ก็ถึงเวลาตื่นเต้นซะแล้ว เลี้ยวเข้าไปสอบท่าแรก มีกฎ 4 ข้อ
3.1.1 ห้ามหยุดรถจนกว่าจะถึงเส้นที่กำหนด
3.1.2 ห้ามล้อชนกับขอบฟุตบาท
3.1.3 ล้อห้ามห่างขอบฟุตบาทเกิน 25 ซม.
3.1.4 ล้อหน้าและล้อหลังต้องขนานกัย
ขับช้าๆๆๆๆๆๆ ช้าสุดๆ คือก็ต้องกะให้รถหยุดตรงเส้น(จริงๆเป็นช่วง ระยะ 1 เมตร)ที่เค้ากำหนด ปรากฏว่า ผ่าน! แถม perfect เลยด้วย
คือล้อทับเส้นขอบทางพอดี ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำได้ไง (ตอนขับจริงคงทำไม่ได้ - -“)
พอผ่านท่าแรกปุ๊บก็ชิวเลยที่นี้ ขับมาทำท่าที่ 2 จอดรถเข้าช่อง มีกฎคือ
3.2.1 ห้ามขับชนหลักกั้น
3.2.2 เปลี่ยนเกียร์ได้ไม่เกิน 7 ครั้ง
3.2.3 ล้อข้างขวาต้องไม่เลยจากเส้นที่กำหนด
3.2.4 ตัวรถต้องขนานกับช่องจอด
อันนี้ไม่ยากเท่าไหร่ มีเทคนิกเล็กน้อย (อยากรู้ก็ Email มาถามได้) แต่ที่สำคัญคือเค้าจะเปลี่ยนท่านี้ทุกปี ง่ายบ้าง ยากบ้าง อย่างปีนี้ก็ถือว่าง่ายแล้ว
เข้าไปจอดแบบขำๆ แต่คราวนี้เค้าไม่บอกแล้วว่าผ่านรึเปล่า จะโบกมือให้ไปทำท่าที่ 3 ต่อเลย

ท่าสุดท้ายก็ไม่ยากอีกเหมือนกัน คือวิ่งตรงเข้าไปในช่องทางแคบๆ เท่าที่กะๆด้วยสายตาก็คงราวๆ 2 เมตรกว่าๆ
ระยะทางซัก 15 เมตร พอขับตรงเข้าไปจนสุดก็จะมีป้ายหยุด แล้วเราก็จะต้องถอยหลังกลับในทางที่เข้ามาจนหน้ารถเลยเสาสุดท้าย
3.3.1 ห้ามขับชนเสาด้านข้าง
3.3.2 ห้ามหันไปมองข้างหลัง (แต่ใช้กระจกข้าง, กระจกมองหลังได้)
ผ่านแบบชิวๆอีกแล้ว เท่านั้นแหละ โล่งเลย โอ้วววว!!! กุมีใบขับขี่แล้ววว......................แต่! ยัง ยังก่อน ยังไม่ได้ทำใบขับขี่เลย

แอบเสียดายที่ไม่ได้ดูสาวมองโกเลียขับ เพราะกลับมาก่อน แต่ก็เดาได้ว่าน่าจะผ่านได้ไม่ยาก

แนะนำ 6. ขับช้าๆ ขับให้ช้าที่สุด แต่ห้ามหยุด(เฉพาะอันแรก) กรรมการจะเร่งให้ทำเร็วๆเพราะมีคนต่อคิดเยอะ แต่ก็ไม่ต้องไปสนใจ ตั้งใจขับอย่างเดียวพอ
แนะนำ 7. รถกระบะเสียเปรียบโคตรๆ เพราะยาวกว่า ตัวรถก็สูงกว่า มองยาก เป็นไปได้ก็ใช้รถคันเล็กจะดีที่สุด

พอสอบเสร็จก็ต้องมาทำบัตร จ่าย 205 บาท ค่าบัตร แต่พอควักกระเป๋าตังออกมาเท่านั้นแล.....120 บาท โอ้วววว!!! ลืมกดตังมา
แย่แล้ว ดีมาทั้งวัน จะมาตายตอนจบหรือเนี่ยกู.... สุดท้ายก็ต้องวิ่งไปยืมเงินพี่คนสอนขับรถมา 100 นึงให้พอจ่ายไปก่อน
จ่ายตังเสร็จก็มารอเข้าคิวถ่ายรูปลง smartcard ก็ผงะไปอีกรอบ คนต่อคิวราวๆ 50 คนได้ เพราะรถมอ’ไซค์ จะสอบเยอะกว่า แถมพนักงานถ่ายรูปก็มีคนเดียว
แต่ก็ยังดีที่ใช้โปรแกรมที่สร้างมาเฉพาะ ถ่ายรูปแล้วสกรีนลงบนบัตรเลย ก็สบายดี ไม่ต้องรอนาน แค่ครึ่งชม.เท่านั้นเอง (ก็ยังนานอยู่ดี - -“)

แนะนำ 8. พยายามทำตัวให้ดูดี เพราะเค้าถ่ายเร็วมาก
แนะนำ 9. พยายามทำตัวให้ดูดีมาก เพราะเค้าถ่ายเร็วมากๆ
แนะนำ 10. พยายามทำตัวให้ดูดีมากๆ เพราะเค้าถ่ายเร็วมากๆๆ

ทำบัตรเสร็จก็มานั่งรอ ดูคันอื่นสอบอีกพักนึง เลยได้รู้ว่าคนที่มาสอบด้วยกัน 10 กว่าคน (น่ารัก 2) มีกูผ่านอยู่คนเดียว = =’

จบไปแล้วอีก 1 วันแสนเหนื่อย กับใบขับขี่ชั่วคราว 1 ปี ปีหน้าต้องมาทำแบบกึ่งถาวร 5 ปี

แนะนำ 11. ใช้เวลาทั้งวัน ต้องเตรียมตัวมาดีๆ

ปล1. ทำไมมันไม่แบ่งสอบปฏิบัติเป็นรอบเช้า-รอบบ่าย คนคุมสอบก็คนละชุดกับสอบทฤษฎี รอบเช้าจะได้ให้คนที่มาสอบซ่อม สอบ
ปล2. คนที่น่ารัก 2 คนนี่ไม่นับรวมกับสาวมองโกเลียนะ
ปล3. ตอนแรกนึกว่าจะเจอคนที่น่ารักกว่า 2 คนนี้ แต่สุดท้ายแล้วก็ผิดหวัง สอบ 200 กว่าคนมี 2 คนเนี้ย น่ารักสุดละ ที่เหลือป้าๆทั้งนั้น
ปล4. จากการที่คุยกับ 2 สาวนั้นเลยรู้ว่าม.รังสิตยังไม่ได้สอบมิดเทอมเลย (จริงๆคุยหลายเรื่อง แต่ไม่ควรเปิดเผย)
ปล5. พี่ที่สอนขับรถ+พามาสอบ หน้าก็เหียก แต่ม่อมาก เห็นแล้วก็แอบเซ็งเป็ดปักกิ่ง
ปล6. Entry นี้ยาวมาก ใครอ่านมาถึงตรงนี้จะมีรางวัลให้ เป็นใบสอบซ่อม 3 รางวัล (ล้อเล่น…ไม่มีหรอก ไอ้ใบสอบซ่อมเนี่ย)

ชีวิต

2008-12-23T00:01:00.000+07:00

ใช้ชีวิตให้มีความสุข

หรือ...

มีความสุขที่ได้ใช้ชีวิต

“แปลก” แต่ไม่ “แตกต่าง”

2008-11-25T21:55:00.000+07:00

วันนี้ผมจะมาระบายเรื่องเกี่ยวกับ “คุณค่าของชีวิต” ครับ จะว่าผมสุดทนก็ได้นะครับ แต่ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆ กับนิสัย(สันดาน) อย่างหนึ่งของคนไทย คือ ชอบดูถูกคนอื่น

สิ่งนี้เป็นเรื่องที่ผมรับไม่ได้อย่างที่สุด ผมไม่เชื่อว่าการที่คนเราทำตัวแตกต่างจากคนอื่น ทั้งทางด้าน สังคม ฐานะ การแสดงออก หน้าตา ฯลฯ เป็นเรื่องที่น่าดูถูก หรือเหยียดหยาม
การที่เราไม่ได้เกิดมาจากบ้านหลังเดียวกัน มีพ่อ-แม่คนเดียวกัน ทำให้คนเรามีนิสัยแตกต่างกัน แต่ไม่ได้หมายความว่า คนๆนั้นทำตัวไม่ได้ดั่งใจคุณคิดแล้วคุณจะไปพูดดูถูกเขา หรือ แสดงออกในทางดูหมิ่นเหยียดหยามได้
การที่เรามีฐานะทางเศรษฐกิจไม่เท่ากัน เขาเป็นขอทาน ไม่มีเงินกินข้าว ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะทำท่าทางรังเกียจเขาได้
หรือการที่เขาเกิดมาหน้าตาไม่ดี มีความผิดปกติ ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ใช่คน แล้วคุณจะไปรังเกียจเขา คุณจะทำตัวเหมือนเขาเป็นสัตว์ได้
“เพราะเขาก็สายพันธุ์เดียวกับเรา เขาก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน”

โดยเฉพาะยิ่งคนที่มีการศึกษา หรือมีฐานะ(ทางสังคม) ยิ่งแสดงออกรุนแรงกว่าคนกลุ่มอื่น ผมยอมรับว่าผมก็เคยทำท่าทางดูถูก คนอื่นบ้างเหมือนกัน แต่สิ่งที่ผมเห็นมาตลอดช่วงหลายปีมานี้ของคนไทย ทำให้ผมคิดไม่ถึงเลยว่าเมืองไทยจะรอดจากการเป็นอาณานิคมของต่างชาติมาได้นานถึงขนาดนี้ เพราะคนไทยเราทำตัวแตกแยกกันอย่างไม่น่าเชื่อ! ผมเสียใจจนอยากจะร้องไห้ ยิ่งสถานการณ์การเมืองในตอนนี้ ที่ร้อนซะยิ่งกว่าไฟ จนจะเผาประเทศมอดไหม้ไปหมดแล้ว ผมมองไม่เห็นทางแห่งแสงสว่างเลยครับ ข้างหน้ามีแต่ควันไฟอันมืดมน
อีก 10 ปีข้างหน้า เด็กที่เกิดขึ้นมาคงจะรู้จักประเทศไทยแค่ในวิชาประวัติศาสตร์เท่านั้น

Forward mail??

2008-07-21T21:47:00.001+07:00

ทำไมผู้หญิงชอบคนเลว

2008-07-20T19:34:00.000+07:00

ผู้ชายหลายๆคนอาจจะเคยคิดใช่มั้ยครับ? โดยเฉพาะคนที่ดูเนิร์ดๆหน่อย อาจจะเคยรู้สึกบ่อยกว่าคนอื่น ว่า “ทำไมไอ้คนอย่างงั้นมันถึงเป็นแฟนกับ .... ได้ว้า” ซึ่งอันที่จริงแล้วเค้าอาจจะไม่ได้ถึงขั้นคนเลว แต่ดูภายนอกแล้วนิสัยไม่ค่อยดีเท่านั้นเอง บลอกนี้ของผมเลยอยากจะมาคิดตามหลักเหตุผลว่าทำไม “ผู้หญิงถึงชอบผู้ชายนิสัยไม่ดี”

หากมองเผินๆแล้วแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่ผู้หญิงที่น่ารัก นิสัยดี ตั้งใจเรียน (เอาเป้นว่าแทบจะเพอร์เฟค ขาดแต่ว่าพวกเธอไม่มีปีเท่านั้นเอง) จะเกิดมาปิ๊งๆกับผู้ชายที่ดูดบุหรี่ ตกค่ำ ไปกินเบียร์ ดึกหน่อยเข้าผับแดกเหล้า ซึ่งผมก็คิดว่าเป็นไปไม่ได้จริงๆ แต่สิ่งที่น่าจะเป็นไปได้ก็คือ

1. ผู้หญิงแบบนั้นให้ความรู้สึกสูงเกินเอื้อมสำหรับ หนุ่มเนิร์ดๆ ทั้งหลาย แต่ไม่สำหรับพวกที่หน้าด้านเป็นปกติ

2. และแน่นอนว่าทั้งแก๊งจะชอบยุกัน เช่น “เฮ้ย! ไม่หมดแก้วงี้มึงป๊อดเหรอ” ซึ่งด้วยนิสัยแล้วก็ยอมไม่ได้ ต้องแสดงให้รู้ว่ากูก็แน่เว้ย!

3. เนื่องจากหน้าด้านอยู่แล้ว จึงไม่เป็นอุปสรรคกับการที่อยู่ดีๆพี่แกก็จะเดินเข้าไปทัก (ม่อ) ขอเบอร์ ขอเมล์ บลาๆๆ เมื่อถูกเพื่อนๆในแก็งยุ

4. และความจริงใจในตอนแรกๆ (ก็จะเอามาเป้นแฟนให้ได้นี่หว่า) ทำให้เหล่านางฟ้าติดกับกันเป็นแถว

ทั้ง 4 ข้อนี้ทำให้เหล่านางฟ้าทั้งหลาย ใจอ่อน หรือ อ่อนใจ เกิดชอบฝ่ายชายขึ้นมาจริงๆ แต่ก็มีให้เห็นหลายเคสแล้วว่าคบกันได้ไม่นาน เพราะลายเริ่มออก นอกใจ เจอคนใหม่ตรงสเปกกว่า ฯลฯ

แต่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไปนะครับที่คุณจะทำตัวเป็นคนเลว (ล้อเล่นครับ)

ต้องการ?

2008-03-26T19:34:00.000+07:00

สองพันกว่าปีก่อน...
ปราชญ์เฒ่าผู้มีชื่อเสียงยืนยาวมาถึงทุกวันนี้ก็ถูกตั้งคำถามจากลูกศิษย์หนุ่ม

"ท่านโสเครติส สิ่งใดคือความต้องการในชึวิตของข้าพเจ้ากันแน่?"

ศิษย์ผู้มาจากตระกูลอันมั่งคั่งถามนักปราชญ์แห่งกรุงเอเธนส์

"เงินทอง? ชื่อเสียง? หรือภรรยาผู้เลอโฉม?"

และไม่ว่าโสเครติสจะอธิบายว่า แต่ละสิ่งที่พูดออกมานั้นย่อมมีความหมายต่อชีวิตไม่เหมือนกัน
และไม่เท่ากัน มันขึ้นอยู่กับห้วงเวลา ศิษย์ผู้สงสัยในชีวิตผู้นั้นก็ยังคงพะเน้าพะนึงโสเครติส
เพื่อหาคำตอบได้ดั่งใจตนเอง

เมื่อทนรบเร้าไม่ไหว โสเครติสจึงตัดสินใจจูงมือศิษย์หนุ่มไปยังริมแม่น้ำ

"ท่านจะพาจ้าไปแห่งใด?" ศิษย์ถามขึ้นด้วยความสนเท่ห์

"เจ้าอยากรู้มิใช่หรือว่า สิ่งใดคือปีติแห่งชีวิตเจ้า" โสเครติสพูดพลางดึงมือศิษย์ลงไปยังแม่น้ำ

"ที่นี่มีคำตอบหรือ?" ศิษย์หนุ่มถามเมื่อทั้งคู่เดินลุยน้ำมาจนถึงระดับเอว

ไม่ทันขาดคำ โสเครติสใช้มือทั้งสองข้างผลักลูกศิษย์ขี้สงสัยลงในน้ำ ผลักไม่ผลักเปล่า
หนำซ้ำยังใช้มือกดหัวให้จมน้ำอยู่อย่างนั้น ศิษย์หนุ่มถูกกดน้ำก็พยายามดิ้นทุรนทุราย โสเครติสเห็น
ลูกศิษย์ดิ้นก็ไม่ยอมปล่อย กลับออกแรงกดมากขึ้น มาถึงตรงนี้หลายๆคนคงสงสัยว่า โสเครติสเริ่มบ้า?

ครั้นพอคะเนว่าลูกศิษย์ตัวเองเริ่มจะหมดลมหายใจ โสเครติสก็ปล่อยมือ

ทันทีที่ทะลึ่งพรวดขึ้นมาหายใจได้ ศิษย์จึงรีบต่อว่าต่อขานโสเครติสอย่างหนัก

"ท่านอาจารย์จะสังหารข้าหรืออย่างไร?"

"ตอนที่ข้าเอามือกดหัวท่านไว้ ท่ายหายใจออกไหม?" โสเครติสถามหน้าตาเฉย

ลูกศิษย์รีบตอบกลับ "ท่านวิกลจริตหรือเปล่า ท่านโสเครติส ใครจะไปหายใจออกเล่า?"

โสเครติสรุกต่อ "แล้วตอนที่เจ้ากำลังหมดลม ท่านต้องการสิ่งใดมากที่สุดในชีวิต?" คำถามนี้ไม่ว่าใครก็ตอบได้

ว่าแล้วโสเครติสตอบเองว่า "อากาศใช่ไหม??"

"ตอนนี้ท่านได้รับมันแล้วนี่ ท่านดีใจไหมที่ได้รับอากาศหายใจ แล้วทีนี้ รู้หรือยังว่าชีวิตต้องการอะไร?"

Democrazy on Vista Sidebar

2007-12-31T08:47:00.001+07:00

เฮ่อ... ไม่ได้ระบายความคิดออกมาเป็นตัวอักษรนานมากๆแล้ว

จำได้ว่าครั้งสุดท้ายนี่นี่จะราวๆเมษาที่ผ่านมา

จนเมื่อคืน(30ธค) ถึงได้มาเปิดดู บล็อก ของพี่นัท (http://www.zerothman.com/)

เลยได้มาอ่านเรื่องที่ว่ากันเกี่ยวกับการเมืองการปกครอง(เพราะมันช่วงเลือกตั้งนี่)

หลังจากเข้าไปอ่านของพี่นัทแล้วเลยได้ไปอ่านของคนอื่นๆอีกหลายคนทั้ง พี่ก้อน(Commentยาวเหยียดมากก็อ่านหมด) พี่พอ ข้าวตู (ด่าได้อย่างเผ็ดมันมาก)

วันนี้เลยตัดสินใจให้เวลาตัวเองไม่ไปอ่าน Calculus III มาเล่าบ้าง (หมดช่วงเลือกตั้งไปยังหว่า?)

ปล.(ปฐมลิขิต) พยายามจะไม่ใช้คำภาษาอังกฤษนะ ถ้าเกิดว่าคำภาษาไทยมันให้การแปลความที่ดีไม่ได้ก็จะใช้บ้าง ตามแต่สมควร (ก็เราเป็นคนไทยนะ) เรื่องนี้เป็นสิ่งหนึ่งที่เวลาอ่าน Blog ของคนอื่นๆแล้วรู้สึกขัดอารมณ์ยังไงชอบกล เพราะว่าบางทีก็รู้สึกว่าคำภาษาไทยก็สามารถใช้ได้ง่ายพอๆกัน (บางคำอาจจะสั้นกว่าด้วย) แล้วจะใช้ภาษาอังกฤษซึ่งมันทำให้บทความไม่ลื่นไหลกันเพื่ออะไร (หรือคนอื่นไม่รู้สึก ถ้ายังงั้นก็ขอโทษทีแล้วกัน) เพิ่งเห็นว่าตัวเองก็ใช้ไปแล้วเหมือนกัน เหอะๆ (หัวเรื่องก็เป็นภาษาอังกฤษซะแล้ว)

เอาล่ะสิ เริ่มมาก็เหน็บแนมคนอื่นซะแล้ว เข้าเรื่องซักทีดีกว่า

(เนื้อหาต่อจากนี้เป็นความคิดของผมแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น จะเห็นด้วยหรือไม่อย่างไรก็ของน้อมรับด้วยความยินดี)

หลังจากที่(คิดว่า)อ่านมาบล็อกคนอื่นเรื่องการเมืองเยอะพอควร แล้วก็มีความคิดผุดขึ้นมาได้ว่า แล้วการปกครองแบบไหนล่ะที่เหมาะกับสังคมของประเทศไทย?

จริงๆการปกครองก็มีตั้งหลายระบอบ สมบูรณาญาสิทธิราชย์(สะกดผิดก็ขอโทษที) สังคมนิยม แผด็จการ ฟาสซิสม์ ประชาธิปไตย ลูกผสม ฯลฯ (อีกมากมายที่เราๆท่านๆยังคิดกันไม่ออก คิดไม่ออกว่ามันเป็นไปได้รึเปล่าที่จะมีการปกครองแบบนี้)

แล้วทำไมต้องเป็นประชาธิปไตยด้วย ประชาธิปไตยมีดีตรงไหน? แล้วมันดีสำหรับประเทศของเรา สังคมของเรา ที่สุดแล้วหรือ?

เมื่อสมัยปฏิรูปการปกครอง พ.ศ.2475 จากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็น ประชาธิปไตย คนส่วนใหญ่ในสมัยนั้น (ผมว่าให้ตายก็เกิน 95%) ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าประชาธิปไตยจริงๆคืออะไร สิ่งที่เค้ารู้อาจจะเป็นแค่ว่า เออ! ถ้าเป็นประชาธิปไตยแล้วเรามีสิทธิออกเสียง มีสิทธิที่จะเป็นคนเลือกคนที่จะมาเป็นผู้นำเรา ซึ่งในสมัยก่อน ผมคิดว่าคนที่เป็นชาวบ้าน ชาวสวน ชาวนา ยังไม่ได้รู้เรื่องอะไรที่ไกลไปกว่าบ้านตัวเองเลยด้วยซ้ำ (ผมว่าสมัยนี้ก็เหมือนกัน แค่อาจจะดีกว่านิดนึง เพราะว่าการสื่อสารมันไปได้เร็วกว่าเก่า) พอเอาจริงๆ ไอ้ผู้นำที่ถูกเลือกมา(หรือปฏิวัติมา)มันก็เผด็จการกลายๆละวะ(หรือคุณคิดว่าไม่จริง) หรือไม่อย่างนั้นก็นำพาประเทศไทยลอยแพไปไหนก็ไม่รู้ แล้วยังกระแดะมาบอกว่า ประเทศไทยเป็นประชาธิปไตย จะขำตาย! เอาเถอะ ถึงอย่างนั้นอดีตที่ผ่านมามันก็ผ่านไปแล้ว ที่ทำได้ก็แค่ให้มันเป็นบทเรียน แต่ก็ไม่เคยจะเห็นเอาบทเรียนนี้มาใช้ซักที ผ่านไปกี่ปีๆก็เป็นเหมือนเดิม

มาเข้าเรื่องถึงปัจจุบัน คน(พรรค)ที่เสียงส่วนใหญ่ของประเทศเลือกมานั้น จริงๆแล้วมันเป็นคนดีรึเปล่า มันจะไม่โกงกินเหรอ สิ่งนั้นผมว่าให้ตายยังไงมันก็ต้องโกงกันวันยันค่ำ (ถึงจะเกิดมาอีก10ชาติมันก็ยังโกงกันอยู่ เชื่อไหมล่ะ) เรียกได้ว่าความอยากมีอยากได้มันกินคุณธรรมของมนุษย์ไปแล้วว่างั้นเหอะ เพราะ ยังไงมนุษย์มันก็อยากสบายไปวันๆมากกว่า (ผมๆหรือคุณๆก็ต้องเคยคิดอย่างนั้นบ้างแหละ หรือว่าไม่จริง) ที่จะมานั่งคิดว่าอนาคตข้างหน้าของโลก(หรือประเทศ) มันจะเป็นอย่างไร แล้วเราควรจะทำอย่างไรเพื่อให้โลก(หรือประเทศ)มันพัฒนาต่อไปในทางที่ดีขึ้น หรือถึงอย่างน้อยที่สุด คนมันก็ยังเป็นแก่ประโยชน์ส่วนตนมากกว่าประโยชน์ของส่วนรวม

แต่เพราะว่าคนที่มาเข้าคูหากาๆๆๆ ก็เป็นประชาชนตาดำๆที่มีการศึกษาไม่เกินป.6 (ไปๆมาๆก็เข้าเรื่องการศึกษาอีกแล้ว)แถมวันๆนึงต้องเอาหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน ไม่มีวันที่จะได้มาศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้แม้แต่เสี้ยววินาที (แต่พอมีคนเอาเงินมาให้กลับหยุดทำงานมารับเงินแฮะ) คน(พรรค)ที่พวกคุณๆตาดำๆทั้งหลายเลือกมามันถึงได้โกงเอาๆ แล้วคุณก็ยังไม่รู้ว่ามันเอาเงินของชาติ (ซึ่งก็คือเงินของพวกคุณทั้งนั้น) ไปหมุดไม่รู้กี่มือต่อกี่มือ พวกคุณก็ได้แต่รู้เพียงว่า กูรวยขึ้น! ฐานะดีขึ้น! เมียก็สวยขึ้น! (มีเงินไปซื้อเครื่องสำอางราคาแพง) อะไรๆในชีวิตก็ดีขึ้น แต่คุณก็ไม่ได้มองไกลออกไปว่า ในส่วนรวมแล้วมันดีขึ้นจริงมั้ย (ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ถ้าดูส่วนรวมแบบผิวเผินมันก็เหมือนจะดีขึ้นจริง)

ปัญหามันเลยกลับมาอยู่ที่ว่า ประชาธิปไตยมันดีจริงหรือ? เพราะว่าพอเป็นประชาธิปไตยมันก็ทำกันซะแบบนี้? ถ้าหากมองในอีกมุม แล้วถ้าเป็นระบอบการปกครองอื่นมันจะดีกว่านี้รึเปล่า คำตอบก็คือมันก็ไม่แตกต่างจากเดิม อาจจะหนักกว่าเก่าด้วย(ในบางด้าน) และอาจจะดีกว่า(ในบางส่วน)(ยังไม่อธิบายในนี้เดี๋ยวจะยาวเกิน ถ้ามีอาจจะอยู่ในภาค2) แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ดีกว่าจนมีนัยว่าโดยรวมแล้วดีกว่า เพราะหากมองให้ลึกลงไปกว่านั้น ผู้ที่ใช้ระบอบการปกครองก็คือมนุษย์ ต่อให้ระบบการปกครองนั้นมันเจ๋งแค่ไหนก็ตาม ถ้าคนมันจะเลวจริงแล้วยังไงก็เอาไม่อยู่

สรุปก็คือคนที่คิดระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตย(ซักคนแหละ สมัยกรีกมั้ง) ก็คือต้องการให้ทุกคนมีส่วนร่วมในการรับผิดชอบเมืองของตัวเอง (สมัยนั้นเป็นเมือง ยังไม่ได้เป็นประเทศ) ตัดสินใจร่วมกัน มีปัญหาอะไรก็คิดร่วมกันแล้วก็มาออกเสียงเลือกวิธีที่ดีที่สุด (เสียงส่วนน้อยก็ต้องยอมรับ เป็นกฎหลักของประชาธิปไตยอยู่แล้ว) แต่สมัยนี้มันไม่ใช่ เมืองแต่ละเมืองไม่ได้มีคนเป็นหลักร้อยหลักพันเหมือนเมื่อก่อน ก็เลยต้องปรับ กลายมาเป็นประชาธิปไตยแบบที่เห็นกันอยู่ทุกๆวันนี้ ซึ่งผมก็คิดว่าไม่เวิร์คเอาเสียเลย เพราะคนที่ไปเลือกตั้งก็ไม่รับผิดชอบเห็นแต่ประโยชน์ส่วนตน (อยากรวย) ส่วนไอ้คนที่ถูกเลือกมาก็นั่งๆนอนๆคิดหาวิธีโกงวิธีกินโน่นกินนี่ (อาจจะทำอะไรนิดหน่อยให้คนอื่นจับได้) สรุปก็คือเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนมากกว่า แล้วทำไมคนดีๆคนที่มีจินสำนึกมันไม่มาบริหารประเทศกัน เพราะมันก็เห็นๆกันอยู่ ว่าไอ้คนที่มันมาบริหารประเทศมันเป็นซะอย่างงี้ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าคนเหล่านี้คิดอะไรอยู่ แล้วคุณคิดว่าคนอย่างผมจะบริหารประเทศได้มั้ยละ คน 65 ล้านคนอยู่ในกำมือผม (ถึงจะเป็นประชาธิปไตยก็เหอะ เอาเข้าจริงมันก็เป็นอย่างงี้) ดูอย่างอเมริกาก็เป็นตัวอย่าง คราวที่จะบุกอิรัก (คราวอัฟกานิสถานนี้ก็คงแค้นจริง) คนในประเทศค้านกันจะเป็นจะตายเอาเข้าจริงประธานาธบดีก็เกลี้ยกล่อม (หรือทำอะไรก็ตามแต่) ไม่นานก็กระโจนไปบุกอิรักซะงั้นทั้งที่ตอนหลังก็ไม่พบนิวเคลียร์อย่างที่อ้างซะอีก (แล้วอย่างงี้จะเอาอะไรมาอ้างอีกมั้ย) แต่หลายๆประเทศก็ทำเป็นหลิ่วตาตาม เพราะแค่ว่ามันเป็นอเมริกา (จริงๆก็ไม่’แค่’หรอก) ดังนั้นอย่างที่เห็นๆ ขนาดประเทศที่โคตรจะประชาธิปไตย (ดูจากภายนอกนะ) แถมยังมี 3 ขั้วอำนาจ (ประธานาธิบดี ตุลาการ รัฐสภา รึเปล่า? ถ้าผิดก็ขออภัย) ที่มาคานกันเอง ยังเอาไม่อยู่เลย แล้วจะมาหวังอะไรกับประชาธิปไตยในประเทศอื่นๆที่แค่เห็นแล้วก็รู้ว่ายังไม่ดีเท่า

ด้วยเหตุนี้ผมจึงคิดว่า ถ้าหากให้คอมพิวเตอร์เป็นสิ่งที่มีอำนาจในการควบคุมประเทศล่ะ จะเป็นยังไง? (ขำๆละกัน)

ผมว่ามีความเป็นไปได้ในเชิงอัลกอริทึมของคอมพิวเตอร์ ก็คล้ายๆกับโปรแกรมเล่นหมากรุกน่ะแหละ แค่ว่ามีตัวแปรด้านต่างๆมากกว่ามาก ซึ่งก็คงไม่เกินความสามารถของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ในปัจจุบันอยู่แล้ว แต่สิ่งที่จะเป็นปัญหาใหญ่เลยก็คือ หากคอมพิวเตอร์ตัดสินใจมาแล้วว่าจะต้องดำเนินการอย่างนั้นอย่างนี้(จากการคำนวณความเป็นไปได้หลายล้านๆทาง) คนจะยอมทำตามรึเปล่า คนคงคิดว่า มึงเป็นแค่คอมพิวเตอร์บังอาจมาสั่งกูเหรอ (เอาเข้าจริงทุกวันนี้เราก็ต้องทำตามคำสั่งเครื่องคอมฯอยู่ร่ำไป หรือว่าไม่จริง? พอเราทำผิดหน่อยเครื่องมันก็ด่าเราแล้ว) ซึ่งคงเป็นเรื่องที่คนส่วนใหญ่รับไม่ได้แน่นอน หรืออาจจะต้องใช้เวลาในการปรับตัวยอมรับนานมาก ต่อไป ถึงจะทำใจยอมรับได้แล้ว แต่ว่ามนุษย์ก็เป็นผู้สร้างคอมพิวเตอร์อยู่ดี ถึงจะมีการป้องการการเจาะเข้าระบบ 150 ชั้นก็เถอะ ถึงจะฆ่าคนที่คิดระบบป้องกันก็เถอะ (ป้องกันการรั่วไหลของระบบป้องกัน) ถึงอย่างนั้นก็คงจะมีคนเจาะเข้าไปได้อยู่ดี สรุปว่าเป็นวิธีที่ไม่เวิร์ค (ฮา) (ถึงอย่างนั้นก็ยังดูมีความเป็นไปได้อยู่พอสมควรในอนาคต)

มาถึงตรงนี้แล้วหลายคนอาจจะสงสัยว่าแล้วมันเกี่ยวกับ Vista Sidebar ตรงไหน? จะว่าเกี่ยวมันก็ไม่เชิง เพียงแต่จะเอามาเปรียบเทียบกันมากกว่า คือ Vista Sidebar ของเครื่องผมเนี่ย มันเป็นอะไรที่ค้าง (แฮงก์) ได้บ่อยเอามากๆ แต่ก็ผมยังใช้อยู่ ทั้งที่ถ้าไม่ใช้มันก็คงไม่ทำให้ชีวิตยุ่งยากขึ้นเท่าไหร่ (แต่ก็ใช้) ก็เหมือนการปกครองบ้านเรา แฮงก์กันบ่อย แต่ก็ยังทนใช้ ยอมรับกันอยู่ ไม่รู้ทำไม

ถึงตอนที่จะเลือกตั้ง(หรือครั้งก่อนหน้านี้ก็รับ/ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ) ผมก็อยู่ส่วนน้อยตลอด แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ได้ไปใช้สิทธิของการเป็นผลเมืองไทยคนหนึ่งอย่างครบถ้วน ซึ่งการที่ผมอยู่ข้างที่เสียงน้อยกว่าผมก็ยอมรับและไม่ได้รู้สึกเคียดแค้นแต่อย่างใด(ผิดหวังก็คงเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว) แต่ผมก็คิดอยู่ลึกๆว่า คนที่เป็นเสียงส่วนใหญ่นั้นก่อนที่เค้าจะเลือกอย่างนั้น เค้าได้ศึกษามาก่อนอย่างที่ผมศึกษารึเปล่า ถึงได้เลือกไป หรือแค่ว่าดูป้ายโฆษณาใหญ่ๆบนถนน เห็นของพรรคไหนน่าสนใจก็เลือกพรรคนั้นรึเปล่า (เรื่องของการโฆษณานี่พี่นัทได้เล่าไปแล้ว ไปตามหาอ่านดูได้) ซึ่งเรื่องของการเลือกใครซักคน(พรรค)มาบริหารประเทศนั้นไม่ได้เป็นเรื่องที่แค่กาๆไป เสร็จแล้วกูก็รอเงินเดือนขึ้น(อีกรอบ) ก็จบ หรือเพราะคนส่วนใหญ่ไม่มีความรับผิดชอบในการเลือกครั้งนั้นของตัวเอง (พี่นัทเคยเขียนไว้ในบล็อก) พอคนๆนั้นทำล้มเหลวก็ด่าเอาๆ (ไม่ยอมช่วยกันรับผิดชอบ ทั้งที่ตัวเองเป็นคนเลือกเขาเข้ามาบริหารแท้ๆ) หรือพอเค้าเอาเงินมาให้หน่อยก็กลายเป็นหมาได้ เพ็ดดีกรี กระดิกหางกันใหญ่ เมื่อไหร่คนเหล่านี้ถึงจะคิดได้ซักที

สรุป(สุดท้ายแล้ว) การปกครองระบอบไหนก็ไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือมนุษย์ทุกผู้ที่อยู่ภายใต้ระบอบการปกครองนั้นมากกว่า คุณจะใช้ระบอบการปกครองไหนก็ได้ ถ้าหากคนที่อยู่ภายใต้การปกครองนั้นยังเป็น มนุษย์ ไม่ใช่ คน

สุดท้ายที่อยากจะบอกก็คือ ตอนที่เค้าคิดการปกครองระบอบประชาธิปไตยขึ้นมาน่ะ คนที่คิดมันก็มีไม่กี่คนหรอก ไม่เห็นจะประชาธิปไตยตรงไหน(ฮา)

ขอขอบคุณทุกคนที่อุตส่าห์อ่านมาถึงตรงนี้ได้ (ถึงจะข้ามๆก็เถอะ) ขอบคุณมากครับ

ปล.1 เหี้ยมาก พิมพ์มา 3 หน้า สรุปอยู่ 2 บรรทัด...

ปล.2 ขอบคุณบทความในบล็อกของบุคคลต่อไปนี้ พี่ก้อน พี่นัท พี่พอ อิ๊ก ป่าน ข้าวตู รวมถึงบุคคลซึ่ง Comment ในบล็อกเหล่านี้ทุกๆคน ที่เป็นข้อมูลให้บทความเรื่องนี้ของผม

ปล.3 อยากให้มันฮาแบบบล็อกของพี่ก้อนมั่งจัง คราวหลังจะพยายามมากกว่านี้

ปล.4 หมดเวลาอ่าน Calculus III ไปอีกครึ่งวัน เฮ่อ...

ปล.5 รู้สึกว่ายังดีไม่พอยังไงก็ไม่รู้ (อ่านของคนอื่นแล้วรู้สึกว่าดีกว่าของตัวเอง)